Twoje Wiersze - PARCIE NA SZKŁO

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

25 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Mateusz Śliwiński^(*)

2026-01-13

Widzisz, to szkło ekranu propagandy lub butelki uzależnienia od produktu często odbija nam w twarz własną próżność. Pozdrawiam 😉

sturecki

2026-01-13

Hi. hi ... kiedyś grywałem ... teraz tylko opróżniam.

Mateusz Śliwiński^(*)

2026-01-13

A już na pewno nie grać w butelkę bo potem przyjdzie przed lustrem prawda albo wyzwanie.

sturecki

2026-01-13

Tak, ekran i butelka potrafią zrobić z człowieka własne lustro. Ja wolę czasem odwrócić wzrok, zanim mi to odbije w nos.
Pozdrawiam.

Jastrz

2026-01-11

I flaszka, i ekran niszczą. Nie chcę się wymądrzać, ale widzę co dzieje się z kontaktami międzyludzkimi. Od niemal miesiąca nie dostałem, ani nie napisałem żadnego listu. A wcześniej to było standardowe i nic nie znaczące "Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego roku". Listonosz w swej torbie nosi głównie korespondencję urzędową, bo ludzie zamiast pisać do siebie (choćby na komputerze) wolą jednym kliknięciem przesłać nie odzwierciedlającego żadnych emocji emotikona. żyjemy coraz bardziej pooddzielani od siebie. Nawet zakochani nie rozmawiają ze sobą tylko każde z nich siedzi w swoim telefonie...

sturecki

2026-01-11

Masz rację – flaszka rozwiązuje język na chwilę, a ekran potrafi go zamknąć na długo, bo „kontakt” robi się tani jak kliknięcie i przestaje być spotkaniem.
List to był mały dowód obecności – ktoś musiał usiąść, pomyśleć, dobrać słowa, zaryzykować kawałek siebie. A emotka to często tylko „potwierdzam odbiór”, bez ciężaru i bez ciepła.
Żyjemy w epoce, w której łatwiej wysłać buźkę niż powiedzieć człowiekowi – tęsknię.

Viola Arvensis

2026-01-10

Taka współczesna "szklana pogoda", tylko, że mózgową....

Świetnie napisane.

sturecki

2026-01-11

No właśnie – „szklana pogoda” w wersji mózgowej: wszystko widać, wszystko się odbija, a człowiek i tak chodzi po tym ostrożnie, żeby nie pękło coś w środku.
A „świetnie napisane” przyjmuję – to nie ja taki mądry, tylko temat sam się prosił o słowa, bo aż dzwonił pod palcem jak szkło.
Pozdrawiam.

klaks

2026-01-10

Świetny wiersz o naszych potrzebach ukrywanych w nałogach. Piękna puenta, ten wiersz powinien każdy, zwłaszcza młody człowiek wgapiony pół dnia w telefon.
Pozdrawiam serdecznie 6/5

sturecki

2026-01-10

Jak młody się wgapia pół dnia w telefon, to niech chociaż na minutę odłoży i zobaczy, czy jeszcze pamięta, co mu naprawdę potrzebne - o to mi chodziło.
Pozdrawiam.

Wanda Kosma

2026-01-10

Potrafisz zamieszać znaczeniami i konotacjami tak, że czasami mam wrażenie, że piszesz jakby "z innego wymiaru".
Dla mnie wiele Twoich wierszy jest "lateralnych" w najlepszym tego słowa znaczeniu.
Świetny, naprawdę świetny, chociaż mój mózg potrzebuje chwili, by go "ułożyć" do odpowiednich szufladek :)
No i sama prawda - to wartość dodana.
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-01-10

Tak, trochę przekręcam śrubki w znaczeniach, żeby w głowie kliknęło inaczej. Jak musisz to chwilę poukładać w szufladkach, to znaczy, że się ruszyło, a prawda niech zostanie bez ozdób.
Pozdrawiam.

Kika88

2026-01-10

Fajne
Pozdrawiam serdecznie🙂

sturecki

2026-01-10

Dzięki - pozdrawiam serdecznie.

hiala

2026-01-10

Ucieczka w obraz i w zapomnienie. Obie dają złudne światło, ale zostawiają pustkę.
Pozdrawiam

sturecki

2026-01-10

tak, jedno świeci na pokaz, drugie świeci w głowie, a po obu zostaje cisza i pusto.
Dzięki, pozdrawiam.

ajw

2026-01-10

Stachu, to wiersz, który nie kokietuje tylko punktuje. A przy tym robisz to bez mentorskości, co w takich tematach jest trudne. Bardzo celnie :)

sturecki

2026-01-10

Nie chcę nikogo pouczać, tylko nazwać rzeczy po imieniu - jak ktoś się w tym rozpozna, to już jego sprawa, a ja robię swoje.
Pozdrawiam.

Tadek1^(*)

2026-01-10

Fajna wieloznaczność - dobry wiersz. Parcie na szkło to tylko dla prawdziwego życia smutne tło - to tak ode mnie.

sturecki

2026-01-10

Dzięki - i masz rację: to smutne tło, które łatwo robi się pierwszym planem, jak człowiek nie uważa - ja tylko przypominam, żeby nie pomylić szyby z życiem.

NO1R^(*)

2026-01-10

Tytułowe parcie na szkło to domena internetowej ery.
Nic tylko podziwów żądają lub choćby najmniejszej uwagi. Tylko patrz i patrz w tej jednostronnej relacji.

sturecki

2026-01-10

No właśnie - „patrz na mnie” bez końca, a w drugą stronę cisza - taka relacja na jedną rękę szybko męczy, bo człowiek nie jest reklamą, tylko kimś, kto też chce być widziany naprawdę.
Pozdrawiam.

Pasjans

2026-01-10

Perspektywa ujęcia tak zaskakuje, że aż powala :-) No ale nie sposób zaprzeczyć logice narracji. Kapitalny wiersz. Kłaniam się nisko :-)

sturecki

2026-01-10

No i o to mi chodziło, żeby trochę zaskoczyło, a potem już samo „kliknęło” po ludzku.
Dzięki, ukłon przyjmuję i oddaję, tak samo niski.

Kubuś:)

2026-01-10

A jak przytuli to pewnie wariat.
Taka rzeczywistość..
Serdeczności ! :)

sturecki

2026-01-10

No ba ... jak ktoś się przytula do szkła za mocno, to nie wariat, tylko często człowiek, co mu brakuje ciepła ... tylko szkło ciepła nie odda, najwyżej odbije twarz i tyle.
Pozdrawiam.

dawid own i^(*)

2026-01-10

Tak, szkło to chyba najważniejszy surowiec dzisiejszych czasów. Smutne , ale prawdziwe jedni "na ekran", drudzy "na dno"... Mocny przekaz. 6/5 Pozdrawiam!

sturecki

2026-01-10

Szkło rządzi: jedni świecą na ekranie, drudzy znikają w dnie - i w obu przypadkach człowiek łatwo gubi siebie - dzięki.

Gminny Poeta

2026-01-10

Czy ja wiem czy interakcja butelką to parcie na szkło? Raczej to stwierdzenie dotyczy głównie chęci zaistnienia na szklanym ekranie., Może dziś jeszcze można do tego dołożyć ten internetowy. Kiedyś widziałem filmik w którym jeden młodzianek by zaistnieć podjął się na wizji zjedzenie świeżego ekskrementu przed chwilą sprezentowanego mu przez kolegę. Świadkami była cała klasa Odbyło się to w pełnym savoriness na stole z obrusem z talerza i przy pomocy sztućców. Jednak chłopiec nie wykonał zadanie bo przy trzecim kęsie puścił pawia. To jest idealny przykład parcie na szkło. A to co dołączyłeś to częściej choroba z której trudno się śmiać ani ją przyklejać do głupoty dnia codziennego. Pozdrawiam z uśmiechem i gwiazdkami. Wiersz taki Twój, Trochę się stara być na siłę mądry ale niestety zgubił gdzieś lekkość .

sturecki

2026-01-10

Potrafisz zniechęcać ... na szczęście mam dystans do komentarzy i swojej, niedoskonałej twórczości.
„Parcie na szkło” najbardziej pasuje do ekranu i internetu - co do tej historii z młodziakiem, to już jest czyste „byle było głośno”, aż żal patrzeć - a butelka to inna bajka: to częściej ucieczka niż popis i tu też nie ma się z czego śmiać.
dzięki za szczerość, lekkość jeszcze dopieszczę, żeby mądrość nie szła na siłę.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Kazimierz Surzyn

2026-01-10

Nie daje prawdziwego szczęścia i pęka, takie parcie nie popłaca rodząc same kłopoty o niepożądanym końcu, o czym wielu przekonuje się zbyt późno, bardzo mądre wersy, potrzebna refleksja, pozdrawiam serdecznie Staszku. Na dwie szóstki.
6/5

sturecki

2026-01-10

Dzięki - dokładnie: takie parcie pęka i zostawia kłopoty, a człowiek budzi się dopiero, jak już pozamiatane - cieszę się, że to wybrzmiało.
Pozdrawiam serdecznie i z satysfakcją przyjmuję te dwie szóstki.
rzadko tu bywasz. Brak czasu?

legenda

2026-01-10

zahartowane odporne na wszystko twoje szkło pozdrawiam:)

sturecki

2026-01-10

Pozdrawiam. Tylko pamiętaj: nawet hartowane szkło pęka, jak się je długo dociska, więc lepiej czasem odpuścić, niż udawać niezniszczalnego.

legenda

2026-01-10

5/6

Elżbieta

2026-01-10

Jedno i drugie jeśli przybiera formę uzależnienia jest złem, bo zabiera istotę człowieczeństwa. Parcie na "ekran", to sprzedawanie siebie, tak naprawdę w osamotnieniu, bez rzeczywistych relacji z ludźmi, a szukanie siebie w butelce, to nieszczęście także, dla bliskich.
Parcie sprawdza się w fizjologii, w życiu społecznym kończy się źle.
Serdeczności, dobrego dnia:)⭐️☀️

sturecki

2026-01-10

Właśnie - jak „parcie” zamienia się w nałóg, to człowiek znika: na ekranie sprzedaje siebie i zostaje sam, a w butelce szuka siebie i topi przy okazji dom - i masz rację: w toalecie parcie bywa potrzebne, ale w życiu z ludźmi zwykle kończy się źle.
Pozdrawiam.

Maciek.J^(*)

2026-01-10

fajny ten wiersz Staszku

sturecki

2026-01-10

Hi, hi ... wiem ... przecież tylko takie piszę. Ja łatwo zauważyć, mam poczucie humoru.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2026-01-10

Na niektórych działa jak grawitacja, to pierwsza i ostatnia myśl. 6/5 Serdeczności

sturecki

2026-01-10

Właśnie - dla niektórych to jak grawitacja: ciągnie w dół i nie pyta - dlatego ja wolę coś, co podnosi, a nie przykleja do szkła.
Pozdrawiam.

Motylek78

2026-01-10

parcie na szkło to nic dobrego
ani ekran ani dno
nie zastąpią piękna natury
do ona daje nam energię do życia
a "szkło" nam ją zabiera
Pozdrawiam serdecznie 🦋

sturecki

2026-01-10

Tak, ekran i dno tylko udają, że dają coś w gratisie, a potem człowiek jest pusty jak butelka. Natura nie świeci na pokaz, a jednak ładuje baterie najlepiej.
Podpisuję się pod tym.

Marek Żak

2026-01-10

Świetnie opisałeś te 2 alternatywy. no i ta perełka "byle dalej od siebie", która przypomniała mi powiedzenie kolegi z fabryki na temat picia alkoholu przemysłowego przez niektórych: ważne, żeby się kręciło w głowie. Pozdrawiam i udanego weekendu. M

sturecki

2026-01-10

Dzięki - „byle dalej od siebie” to czasem cały program na życie, a to „ważne, żeby się kręciło w głowie” brzmi śmiesznie, dopóki człowiek nie zobaczy, ile to kosztuje.
Pozdrawiam.

Krystek

2026-01-10

W kieliszku już nie jeden utopił
szczęście swoje i całej rodziny.
Ślę moc serdeczności:)

sturecki

2026-01-10

W kieliszku łatwo utopić nie tylko swoje „lepiej”, ale i spokój całego domu - dlatego lepiej nalać sobie rozmowy niż procentów.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-10

Szkło zawsze zimne nigdy intymne do tego śliskie i przezroczyste.
Pozdrawiam z podobaniem.

sturecki

2026-01-10

Hi, hi ... też degustowałem wino i widzę, nawet jak nie widzę.

Odyseusz62

2026-01-10

Jak ty widzisz gdy nie widzisz a ja tylko wolną chwilką na You tubie pana Dragana hołubię.

sturecki

2026-01-10

Jak Ty widzisz już kwanty to musiałeś wypić hektolitry wina. To właśnie jest parcie na szkło.

Odyseusz62

2026-01-10

Świadomość mam trochę przymgloną winem
lecz w szkle widzę tajemnicy przyczynę
Nie proś mnie bym wyjaśnił o co chodzi
nikt nie rozumie fizyki kwantowej.

sturecki

2026-01-10

Szkło jest zimne, śliskie i niby wszystko widać, a i tak nie ma w tym ciepła, dlatego ja wolę człowieka niż szybę.
Pozdrawiam.

JoViSkA

2026-01-10

Dla niektórych to jedyny substytut szczęścia...niestety to jest szczęście krótkotrwałe, a jego skutki odbijają się na zdrowiu długotrwałą czkawką...
Pozdrawiam Stasiu :)

sturecki

2026-01-10

No właśnie, takie „szczęście” działa jak fajerwerk: błysk, dym i już go nie ma, a potem człowiek długo kaszle, dlatego wolę spokój i normalność niż szybkie hura na kredyt.
Na zdrowie ... Twoje ... wypiję przy okazji.

mis

2026-01-10

Niektórzy mają mocne parcie na szkło w każdej konfiguracji obyczajowej i propagandowej. Niestety, takie mamy czasy, takie życie... Wiersz pięknie napisany.
Dobrego dnia.

sturecki

2026-01-10

No właśnie - parcie na szkło jest dziś jak moda: nieważne po co, byle było widać - a ja piszę, żeby przypomnieć, że życie nie musi być występem - dzięki.

jolka

2026-01-10

Jedno i drugie szkło pokazuje to,co należałoby ukryć..Jedno z nich może być początkiem wzlotu lub upadku,to drugie zaprowadzi nas tylko niżej.Zwiększona widoczność ma swoją cenę,żeby o niej zapomnieć,sięgamy po drugie szkło..Właściwie oba są zatrutym źródłem....

sturecki

2026-01-10

Tak, jedno szkło obnaża i kusi „pokaż się”, drugie szkło ma zamazać, żeby nie bolało, a cena i tak wraca, tylko z odsetkami. Dlatego ja wolę mniej „widoczności”, a więcej zwykłego życia, bez trucizny w kieliszku i bez świecenia na siłę.
Pozdrawiam.

Waldi1

2026-01-10

takie parcie na szkło nic dobrego nie wróży ... może pęknąć i skaza na sercu pozostanie ... taka cisza rodzi niepokój ... taki jak dziś u mojej przyjaciółki ... w jakim stanie mąż do domu wróci i czy będzie się kłócił ... a to oddala ich od siebie i wszystko traci sens ... porządny jest Twój Stanisławie wiersz ..pełen trosk z życia wziętych ... pozdrawiam serdecznie ... dobranoc...

sturecki

2026-01-10

No właśnie - parcie na szkło często kończy się pęknięciem, a skaza zostaje nie na szybie, tylko w człowieku - i ta cisza „przed powrotem do domu” potrafi być głośniejsza niż kłótnia - trzymaj kciuki za przyjaciółkę, a ja piszę o takich rzeczach, bo to nie są bajki, tylko życie.
Pozdrawiam.