Twoje Wiersze - Migracja - Nicotykanie(*)

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

11 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Belamonte/Senograsta

2026-02-11

smutny, alw ta emigracja jest ze świata ludzi do świata drugiego, do natury, jej życia, a natura to wielka demokracja, wspólnota żywych. Warto emigrować do niej. Rozpuścić w niej ja.
Dla mnie Ty jesteś w tym wierszu jakas bachantką.

Przeboski Mandaryn

2026-02-08

Bardzo interesujący wiersz

Larisa

2026-02-07

Wspaniały wiersz!

Poezja z oddechem... współczesna.
Piękne 'przeniesienia' słowem.

Dla mnie to wiersz o emigracji do wewnątrz siebie. Symbol ptaka, niemalże 'kąsającego' - jest jak zaszczepienie wolności. Miasto jako ograniczenie i pozostaje tylko wewnętrzne poczucie wolności.
Uzyskanie tego poczucia zapewnia bezpieczeństwo dobrze znanego Peelce miasta, w którym toczy się jej życie (czasami monotonne, bo rutyna i powielanie schematu dnia), ale w tym mieście, w każdym mieście... wciąż nasłuchujemy swoich oddechów. Jesteśmy jak stado ptaków, ale nielotów...

"życie toczy się
pustą puszką,
kopaną w kółko,
żeby sprawdzić,
czy jeszcze żyje". - świetna, wymowna strofa. Słyszę tę puszkę...

5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Nicotykanie:)

Czasem

2026-02-07

Byłaś na obozie obrączkarskim nad Biebrzą? Serio...???
A kulik wielki ma dziób na tyle delikatny, że raczej śladu nie zostawi, no i... dla mnie to zawsze "coś specjalnego". Ale tam. Takie małe skrzywienia.

Zadziwiłaś mnie tymi odnośnikami ornitologiczno-biebrzańskimi. Fragment z miastem, które zna Cię po butach - kapitalny. Czyli - zdejmujesz buty i "wychodzisz z miasta". Świetne.

Pozdrowienia ornitologiczne ;)

Elżbieta

2026-02-06

Piękny motyw ptaka, dopełniający puentę. Esencjonalnie wspomnienie podoba mi mi się!
Serdeczności, Nicotykanie:)⭐️

Eleanor Rigby

2026-02-06

Ta pocztówka jest bardziej emocjonalna niż obrazowa, choć właściwie jedno zatraca się w drugim.
Jest spójne i takie spokojne jak spojrzenie z boku. Ja odnoszę wrażenie, że peelka jeszcze tam jest ale już wszystko zna i miasto rozpoznaje ją. Szuka sensu co jeszcze ją tutaj trzyma a ptak to chyba symbol emigracji, w każdej chwili może rozwinąć skrzydła i odlecieć.

Eleanor Rigby

2026-02-07

Wróciłam do wiersza bo zainteresowałaś mnie kulikiem.
Nie znałam tego ptaka, obejrzałam i poczytałam o nim.
Ma piękny, długi dziób. Dobrze, że o nim wspomniałaś :)

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Bardzo dziękuję za Twoje spostrzeżenia 🌿
Dokładnie tak czuję– ptak jako symbol przemijania i możliwości odlotu.

Wiesz tak sobie pomyślałam, że ciągle piszemy o żurawiach a kulik wielki też migruje tylko po cichu...

ZOLEANDER

2026-02-06

Barwne wersy pełne refleksji... pozdrawiam

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Dziękuję serdecznie! Cieszę się, że barwy i refleksje w wierszu do Ciebie przemówiły.
Pozdrawiam serdecznie

Gminny Poeta

2026-02-06

Ciekawe. Tak dalekie od mojego rymowania a tak mi bliskie. Jestem za. Co bym zmienił? Może zamiast ścieków napisałbym rur kanalizacyjnych i tyle. Pozdrawiam Piękna z uśmiechem i gwiazdkami:))))

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Dziękuję za komentarz i uśmiech 🙂

Mnie się te żyły ścieków z tym tętnem podobają więc niech sobie pulsują dopóki nie napisze lepszego wiersza.

Ściskam przystojniaku.

LydiaDel

2026-02-06

To bardzo wrażliwy tekst. Stoisz mocno na ziemi, znacie się obie. Czujesz, wiesz, że to nie jest na stałe, bo jesteśmy jak wędrowne ptaki. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Bardzo dziękuję 💛

Jesteśmy jak wędrowne ptaki. ~

Przytulam czule.

januszek

2026-02-06

siewki powracają
ludzie ...
ludziom trudniej , każ dy odlot to już próba zapuszczenia korzeni
zrywać je
zrywając się do lotu czy zapuszczać dalej
to nasz problem

pozdrawiam serdecznie.

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Januszku,
Ty u mnie?
i to jeszcze z takim komentarzem?
Dziękuję,
Pozdrawiam serdecznie!

jolka

2026-02-06

Świetny wiersz,pełen miejskich odniesień z niedaleką przyrodą...Puszka życia grzechocząca po bruku- dobre.Może to budzi się myśl,by inne miejsce poznało Twój krok...

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Cieszę się, że zauważyłaś.
Mogły byś jeszcze puszki za "just married", ale to raczej nie u mnie :)

sturecki

2026-02-06

Urocza „pocztówka”: Biebrza miękka jak wata cukrowa kontra miasto, które „zna po butach” i ma chodniki z pulsem pod asfaltem. I ten skręt w ptaka - łacińskie „Numenius arquata” brzmi jak chłodny zapis w notesie-pamięci, a jednocześnie robi z odlotu coś realnego, cielesnego.
A emigracja? Nie jest tu wydumanym fajerwerkiem, tylko cieniem na niebie i jedną czerwoną kropką po ostrym dziobie ... tak cicho człowiek uczy się znikać.
6/5

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Dziękuję..

Chciałam uchwycić coś codziennego, a jednocześnie realnego – że emigracja to nie fajerwerk, tylko cień, cień na niebie, no i jak już pisałam Eleanor, ten kulik wielki też migruje tak po cichu...

Migrena...1^(*)

2026-02-06

Nico.

bardzo porusza mnie spokój Twojgo wiersza .

ta uważność, z jaką dotykasz świata, zamiast go oceniać.

migracja nie jest tu gestem ucieczki, tylko lekcją słuchania .

ciała, ziemi, miasta, nawet ptaka, który wie więcej, bo nie musi pytać.

jest w tym dużo ciepła i dojrzałej łagodnosci.

dziękuję za tę cichą mądrosć.

przeniknęła mnie.

jeszcze sobie tutaj trochę zostanę :)

Migrena...1^(*)

2026-02-06

Nico.

możesz sobie pozwolić na wszystko co tylko zechcesz !

Twój intelekt i wrażliwość sprawi, że wszystko bedzie smaczne :)

a wiosna ?

sam za nią tęsknię okrutnie.

niech Cię cieplo Twoich emocji przeniesie w świat kwiecistych łąk maja :)

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Chciałam tu wrzucić coś spokojniejszego po moich ostatnich ciężkich kawałkach – taki wiersz pozwalający na obserwację i złapanie oddechu.

Potrzebuję tego oddechu jak wiosny.

No i ...
Pomyślałam, że może pozwoli też Eli trochę odetchnąć, jeśli znów do mnie zajrzy, bo ostatnio biedna musiała czytać moje ciężkie rzeczy, które kompletnie nie są w jej stylu.

Myślę, że czasem można sobie pozwolić na zejście z tonu.

Nata Sza

2026-02-06

Piękny, wrażliwym piórem napisany tekst.
Jestem pod wrażeniem Twojego odczuwania i sposobu pisania.
Pozdrawiam serdecznie :-)

Nicotykanie^(*)

2026-02-06

Natasho, bardzo dziękuję za miłe słowa 💛
Cieszę się, że odczuwasz mój sposób pisania i uważność w patrzeniu na świat... Zwykle pisze trochę okrutnie ale siedzi we mnie jeszcze coś z romantyka.

Pokaż mniej

Logowanie

Migracja

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji