Dobrze, że nie ciągnie się za nim smrodek wymuszanej weny ^^
Bardzo fajnie przedstawiona relacja autor-czytelnik. Taka swojska.
Zazdroszczę,

Mój proces twórczy wygląda mniej więcej tak:
W środku nocy do głowy wpada rzeźnik-romantyk-so-called-poeta, odziany w fartuch ubrudzony metaforami, a nie krwią. W jednej ręce tasak, w drugiej pióro, i sama nie wiem, którego użyć — więc używam obu naraz.
Wokół niego biegają przerażone wątki, Mikołaj i wszyscy święci, jak zaczynam tworzyć, to nie jest pisanie. To seans spirytystyczny z własną wyobraźnią, podczas którego zapisuje urywki zdań jak zdziczała krawcowa rzeczywistości.
Potem siadam, i mam nożyczki zamiast palców, i wycinam: jedno słowo tu, jedno tam, czasem pół sensu, czasem cały błąd, z którego można zrobić nowy gatunek dziwacznego piękna.
Skrawki zdań fruwają jak łupinki po cebuli — a ja, z miną absolutnie szczęśliwej wariatki, zszywam je nicią z własnych impulsów nerwowych. Powoli powstaje patchworkowe monstrum, tętniące metaforami jak świeżo zszyte serce Frankensteina.
A kiedy skończę? Wtedy rzeźnik-poeta kiwa głową, wszyscy przestają się modlić — bo wiedzą, że narodziło się kolejne dziecko tego chaosu.
I, co najgorsze… chyba ma zamiar oddychać.
Krzyk – klik – na twojewiersze.pl.

Stachu, to jeden z najładniejszych autotematycznych wierszy o pisaniu, o odpowiedzialności za słowo, o relacji autor-czytelnik, ale też o pokorze wobec tworzenia. W środku jest coś bardzo ważnego: świadomość, że słowo niesie wagę dopiero wtedy, gdy dotyka człowieka. I że humor jest świetnym antidotum na napuszenie.
Ty nie chcesz być pomnikiem. Ty chcesz być oddechem..

Życzę sobie żeby Mikołaj i Twoją wenę zadbał, ale o to, że nie będzie z tym problemu jestem jakoś dziwnie pewny. :)

Pozdrawiam 6/5

Wiersz dobry ale nie do każdego autora pasuje. Ja np tworzę wiersze masowo. Większość z nich się do niczego nie nadaje. Ale ingerencji św. Mikołaja nie potrzebuję. Z tych kilku-kilkunastu wierszy, które codziennie napiszę zawsze mogę wybrać jakiś jeden trochę lepszy i bez wstydu go opublikować.

Dziękuję
Muszę częściej wychodzić z domu, tam łatwiej spotka mnie prezent.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Trafnie, mądrze bardzo wraz z puentą, pozdrawiam serdecznie Staszku.
6/5

Świetny,,oszczędny i ciepły;to "zamówienie' można powtarzać co roku..Życie wiersza zaczyna się też wtedy,gdy ktoś choć na chwile się przy nim zatrzyma ale Twoje wiersze właśnie przyspieszają oddech na dłużej i niech tak zostanie..

Mikołaju drogi wysłuchaj próśb kolegi
Bo On z sercem czystym prosi za nas wszystkich.
Pozdrawiam.

Bardzo dobry wiersz!
Od tytułu po puentę. Wiersze zamknięte w szufladzie, bez czytelnika istnieją same dla siebie, tracą swoją 'użyteczność'. Każdy rodzaj sztuki potrzebuje odbiorcy.
6/5.
Serdecznie pozdrawiam, Staszku:)

ja go czytam i nim oddycham ...bo zawsze w Twoich wierszach dostrzegam sens życia ... czyli Mikołaj się sprawdza i prośby spełnia ...dobranoc ..

i już wiem o co poproszę heheh..... Choć tak na dobrą sprawę to same jego opowieści niezłą już by były inspiracją :-) Pozdrawiam :-)

Stresujesz Mikołaja już od paru dni... A wystawiłeś już buty przed drzwiami? Ja sobie też tego życzę. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Sztuka powinna wzruszać i wchodzić w interakcję z odbiorcą, inaczej jest sztuką dla sztuki. Tego pragnie każdy autor, jak sądzę. Pozdrawiam

Od czarów się odżegnujesz a jednak do Mikołaja piszesz! Chyba, że chodzi o tego komercyjnego z reklam piwa. Jednakowoż treść słuszna i prośby zrozumiałe.
Dodam jeszcze, że wiersz żyje jak znajdzie się wydawca z dobrym humorem, czego Tobie życzę na Świętego Mikołaja.

Całkowicie zgadzam się z przesłaniem :))
Pozdrawiam z podobaniem i życzę spełnienia :)

Niech wena nas nie opuszcza.
Niech nasze plany i pragnienia
mają magiczną moc spełnienia.
Ślę moc serdeczności:)

Całkowicie się z Tobą zgadzam. Wiersze na pokaz, chodź bywają piękne, nie zatrzymują na dłużej. Człowiek szybko się przy nich dusi.
Pozdrawiam Cię serdecznie 6/5

Poezji majstersztyk. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam :)
6/5