X

Logowanie



Zapomiałaś/eś hasła? Przejdź do procedury resetującej.

Titulus

Wiersz Miesiąca 0
sonet
2026-02-17 18:53
Tajemnica czwarta bolesna
Jakże wiele jest kroków, od prawdy do prawa.
Kark do ziemi przygniata belka ociosana.
Raz kolejny upadasz na twarz i kolana,
gdy po bruku się niesie tłuszczy gorzka wrzawa.

Serce strachem przed podłym się ciosem napawa.
Weronika ociera Twą twarz zatroskana.
Widzisz matkę jak ręce wznosi zapłakana,
że dla straży los syna to zwykła zabawa.

Titulus na Twej piersi zna prawdę tajemną,
żeś jest królem, a Żydzi poddanymi Twymi.
Jeszcze krok i się spotkasz z morderczą gehenną.

Czas się żegnać nadchodzi z chwilami ziemskimi.
"Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną.
Płaczcie raczej nad sobą i dziećmi waszymi. "
autor

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony
2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.





Komentarze

Kolor wiersza: zielony


Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Nicotykanie<sup>(*)</sup>
Nicotykanie(*)
godzinę temu
Hmmm… Gminny? Ciężko…

Otwierające napięcie między „prawdą” a „prawem” wyznacza kierunek interpretacji: to nie tylko scena pasyjna, lecz refleksja nad niesprawiedliwością usankcjonowaną przez instytucję. Obrazy pozostają konkretne, dzięki czemu patos znajduje oparcie w fizyczności zdarzenia.

Mocnym punktem jest „Titulus” – ironiczny znak władzy, który wbrew intencjom oprawców ogłasza prawdę. Finałowe przywołanie słów do Córek Jerozolimskich przesuwa akcent z litości na odpowiedzialność. Utwór jest oszczędny w środkach i konsekwentny w tonie, choć archaizmy wzbudzają we mnie mieszane odczucia – ale to chyba skrzywienie po tłumaczeniu Beowulfa.

Co do konstrukcji i poprawności, głos oddam Wandzie Kosmie czy Leo, które znają się na tym lepiej. Ja pozostaję w zawieszeniu – zastanawiając się, czy to jeszcze ostatki, czy już Środa Popielcowa? Czy po sytym finale mamy się jednak posypywać popiołem?

sturecki
sturecki
godzinę temu
To sonet–stacja drogi: ciężar belki, wrzawa tłumu i czułość Weroniki ścierają się w jednym kadrze, a „Titulus” działa jak ironiczna pieczęć – ogłasza królewskość tam, gdzie świat właśnie urządza egzekucję.
5/6


Autor poleca


Autor na ten moment nie promuje wierszy
Pokaż mniej



X

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

X

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji

 

x
Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności