Bardzo dziękuję, Wandziu, za te przepiękne słowa i Twoją ogromną dla mnie życzliwość... Tak się cieszę, że tu jesteś! Najserdeczniej Cię pozdrawiam :)

Dziękuję, Patryku... Wzruszyłeś mnie tymi słowami, bardzo. Ja uwielbiam zwiedzać świat Twojej poezji i Twoich dźwięków. Czekam niecierpliwie na usłyszenie :) Pozdrawiam Ciebie i Wilki bardzo ciepło :)

Świadomość to o wiele więcej niż osobowość... Dziękuję za tak piękny komentarz i docenienie, Karolu :) A przede wszystkim dziękuję, że Jesteś.

Dziękuję za tak miłe i dobre słowa, Kaziu. Pozdrawiam Cię ciepło :)

Dziękuję za te wrażenia i piękny komentarz. Pozdrawiam serdecznie :)

Za to właśnie kocham poezję. Dziękuję za piękny komentarz, tak dokładnie jest. Pozdrawiam serdecznie :)

Bardzo czuję Twoje słowa... Myślę o Tobie i przesyłam moc dobrej energii :) Pozdrawiam ciepło, Jovisko :)

Prawem Czytelnika jest odczytywać wiersze po swojemu. Nie potwierdzę i nie zaprzeczę, powiem jedynie, że u mnie podmioty liryczne nie mają prostych przełożeń do osoby autorki. Pracuję od lat z setkami ludzi i czerpię z ogromnej ilości mentalnych i emocjonalnych doświadczeń, poza swoimi. Ten wiersz powstał, gdy AS w pełni żył, ale może też pasować do stanu po Jego odejściu. Tak jak Jego genialny wiersz, pt. "na manowcach (IV)":

"istnieje rodzaj obecności
niezależny od tego czy ktoś jest
czy go nie ma

wróciłem do miasta
a moje ja umknęło na bezdroża

muzyka nie zabiera fortepianu kiedy ulatuje tam
gdzie nie możemy jej usłyszeć" /AS/

"Tam" można przebywać nie zważając na brzegi życia, tak sądzę. Dziękuję za Twój wpis i pozdrawiam ciepło :)

Mnie też :) Dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

Twój wiersz i właśnie 'Time' słuchany przeze mnie bez opamiętania zrodził we mnie mój wiersz pt. "Zagraj raz jeszcze". Mam coś takiego, że słuchając utwory muzyczne widzę obrazy... można rzec, że jak we snie:)

Nie wiem jak odnalazłam te figurki matek... widziałam je czytając wiersz, po prostu skojarzenie, wyobraźnia... włączająca się przy czytaniu.

Życzę spokojnej nocy, Droga Wando:)

Dziękuję Ci, Droga Lariso, za to niesamowite dopowiedzenie. Nie bez powodu dałam w tle "Time", jeden z moich najukochańszych muzycznych kawałków ever (uwielbianego przez moje uszy Zimmera). "Incepcja" to film, który ciekawie wpłynął kilkanaście lat temu na moje wolnomyślicielstwo.
Masz cudowną intuicję interpretacyjną. Do łez wzruszyło mnie, że "wykryłaś" prymitywne figurki - mam kolekcję takich z różnych podróży i to są moje "stare matki"... Skąd mogłaś to wiedzieć? Od nich pochodzimy, ale od kiedy przestaliśmy się "wstydzić" tego pochodzenia, zgubiliśmy może istotną część tożsamości. Jednak nasze proste, wręcz prymitywne części gdzieś są obecne, może właśnie w snach. Pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Wróciłam, Droga Wando, do Twojego utworu, bo często tutaj bywam:) W wierszu podmiot liryczny znalazł się w sytuacji/ doznał emocji nie tak częstej dla doznań człowieka, ale jednak możliwej, a mianowicie "snu w w śnie", czyli incepcji. Jest to neologizm powstały od tytułu filmu Incepcja.

Podmiot liryczny jest wewnątrz snu, pod wieloma jego 'warstwami'. Przemierza swoje doznania, ale także doznania całej ludzkości. Ma świadomość, że śni, ale jednocześnie nie czuje swoich emocji... patrząc na siebie jak na kogoś kim nie jest, a jednocześnie jest.

Przetaczają się obrazy matek podobne do figurek z pierwszych cywilizacji, słychać głosy ludzkie, tych, którzy już odeszli... a jednak są.
Podmiot liryczny nie dowierza, zastanawia się, który ze światów jest prawdziwy... i zastanawia się kim wobec takich doznań jest. Rzeczywistość, czy fikcja? A może podróż w głąb siebie, w głąb ludzkiego fenomenu?

Oczywiście to tylko pewien zakres bogatej treści wiersza.
Najserdeczniej Cię pozdrawiam:)

Dziękuję Ci za tak życzliwą opinię i pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Dziękuję za to piękne porównanie, dokładnie tak... Pozdrawiam Cię ciepło ')

Przepiękny kierunek interpretacji, bardzo mi bliski. Dziękuję za taki wpis i pozdrawiam Cię serdecznie :)

Dziękuję za piękny komentarz i cudowny trop interpretacyjny, bardzo mi bliski. Pozdrawiam Cię ciepło :)

Tak, pięknie to ujęłaś... Bardzo dziękuję za ten komentarz i Twoją obecność. Pozdrawiam Cię ciepło :)

Dziękuję! Fantastyczny ten "błąd orientacji", bardzo mi to bliskie. Pozdrawiam Cię serdecznie :)

Doskonale odczytałeś, dziękuję za Twoją obecność i pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za fantastyczną interpretację i Twoją obecność. Świadomość ma bez wątpienia różne oblicza, w pełni się zgadzam. Pozdrawiam Cię ciepło :)

Myślę podobnie. Dziękuję za piękny komentarz i pozdrawiam Cię ciepło :)

Skierowałaś do mnie tak piękne słowa, że i mi smużyły się łzy... To zaszczyt i spełnienie marzenia zaznać takiej wrażliwości od Czytelniczki - dla wiersza, który jest dla mnie mega ważny.
Zimmer jest moją muzyczną miłością, geniuszem naszych czasów, a jego "Time" w każdej aranżacji przenosi mnie w metafizyczno-oniryczne rejony; w tej wersji fortepianowej ostatnio szczególnie. Dziękuję Ci za tak dobre słowa, przeżycie, docenienie. Pozdrawiam Cię ciepło :)

Dziękuję za piękne słowa komentarza, podobnie to czuję... Pozdrawiam Cię ciepło :)

Jak zawsze celnie i pięknie zinterpretowałeś wiersz. Dziękuję za dar Twojej obecności pod wierszami :) Pozdrawiam Cię serdecznie :)

Serdecznie dziękuję za Twój piękny i mądry wpis. Wiersz dotyczy tych właśnie pograniczy... Pozdrawiam Cię ciepło :)

Dziękuję. A gdzie indziej się podziewać... ;) Pozdrawiam serdecznie :)

Bardzo Ci dziękuję i także pozdrawiam serdecznie :)

Chyba tak :) Dziękuję bardzo i pozdrawiam Cię serdecznie :)