Tak wierzę. Dziękuję Ci i pozdrawiam serdecznie :)

Tak, codzienność przeplata się z metafizyką, czasami tak silnie, że tego bardzo nie chcemy... Dziękuję za piękny komentarz i Twoją obecność. Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za tak piękny i mądry komentarz, Lariso, i te wszystkie cudowne słowa, które do mnie kierujesz. Bardzo trafne i piękne porównanie wędrówki Słońca po niebie do cyklu nadziei. Wszystko, co napisałaś jest mi bliskie. Wiedza w sensie intelektualnym czy artystycznym nie ma żadnego znaczenia wobec lęków, dylematów egzystencjalnych czy w cierpieniu. Nie daje odpowiedzi. Niektórzy wtedy sięgają po Boga czy religię - ale to też się nie sprawdza w sytuacjach granicznych, może z jakimiś wyjątkami.
Ale to luźne ogólne rozważania. Gdy zamieszczałam ten wiersz nic takiego mi realnie nie towarzyszyło, wręcz przeciwnie. I patrz... ta "długonoga wiedźma" jest właśnie wiedźmą, czyli WIEDZĄCĄ... Ona już wie, gdy świadomość tylko coś niewyraźnie przeczuwa. Noc to pora podświadomości. Dałam ten wiersz w nocy, na tydzień przed odejściem Jurka. Z jakimś wewnętrznym nakazem i drżeniem, z których się opędziłam jak od muchy. A potem nagle świat się zatrzymał, wiersz się ziścił. To mnie przestrasza, bo zdarza mi się nie pierwszy raz. Jednak powracam dokończyć odpowiedzi na komentarze tutaj - chociaż świat jest już inny. Pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Tak... Szczególnie gdy noc, długonoga wiedźma - wie, a człowiek jeszcze nie. Dziękuję za piękny komentarz i pozdrawiam serdecznie, Marcinku.

Tak... Jednak karma dla ducha w sytuacjach najtrudniejszych, w których załamuje sie psychika - nie dostarcza ani odpowiedzi, ani ulgi. Dziękuję za piękny komentarz i docenienie wiersza. Pozdrawiam serdecznie :)

Tak, wiem, jesteśmy ziomalkami :) Ja też się tu urodziłam, w nieistniejącym już szpitalu na Dyrekcyjnej - więc też niedaleko Twojej opowieści :)

Chciałam abyś mnie tam zobaczyła oczami wyobraźni...to niesamowite jak się nasze ścieżki przecinają w różnym czasie, bo to także moje miasto, w którym się urodziłam i mieszkałam niemal całe życie, znam każdą ulicę chociaż od ostatniej mojej wizyty Wrocław zmienił się diametralnie, jest przepiękny! Odnośnie Beja wiedziałam jedynie, że miał siedzibę na Powstańców Śląskich ale nie wiedziałam, że w Globisie...szok! :)

Wspaniale, że to dla siebie zrobiłaś! Świetny wybór. Przez chyba 20 lat również miałam opiekę medyczną w Medicover, ale bardziej korzystałam w aspekcie dzieci, bo na szczęście jestem w pełni zdrowa. Teraz po wypadku pierwszy raz przydał sie Luxmed, neurolog, kontrolny TK, itp. - prawie od razu, bez czekania miesiącami. Życzę, aby rehabilitacja dała Ci upragniony rezultat w powrocie do pełnej, a wręcz szalonej sprawności :) Tak jakoś mnie wzruszyła Twoja opowieść o pobycie w moim mieście, "zobaczyłam Cię" w tych miejscach i to takie... namacalne :)
Ciekawostka: w Globisie był nasz nieodżałowany Bej :)
Pozdrawiam Cię ciepło :)

Ja powoli wychodzę z mroku, dzisiaj dostrzegłam światełko w tunelu, chociaż przyznam, że wyprawa do Wrocławia kosztowała mnie dużo samozaparcia i wysiłku. Ponieważ na NFZ skierowanie na rehabilitację w trybie Pilnym wypada na 20 października 2026, postanowiłam ruszyć tyłek i wziąć się w garść. Pomimo fatalnej aury o 6-tej rano wsiadłam w samochód i pojechałam na stację z duszą na ramieniu, bo drogi nie odśnieżone, zadymka na całego, widoczność niemal zerowa, ale pociąg do Wrocławia miał opóźnienie i jakby niewidzialny anioł dał mi czas na dokuśtykanie do stacji. W pociągu był straszny tłok, ale już w Osobowicach zwolniło się kilka miejsc, mogłam wygodnie usiąść i dojechać do Głównego, stamtąd nie było problemu aby dostać się szybko i sprawnie do budynku Globis na Powstańców Śląskich, gdzie mieści się centrum Medicover, na miejscu zostałam przyjęta niemal jak królowa z szacunkiem i troską. Pan doktor również stanął na wysokości zadania wykazując zainteresowanie moim przypadkiem i po szczegółowych oględzinach oraz zapoznaniu się z historią urazu od ręki wypisał skierowanie na rehabilitację, w prywatnej przychodni jest zupełnie inny świat, już od 19-tego stycznia będę mogła skorzystać z zabiegów, które z pewnością przyspieszą proces powrotu do pełnej sprawności, nie płacąc niebotycznych sum za zabiegi, a jedynie miesięczne składki, podobne do tych, co nam ZUS zabiera...Tak więc jestem pełna nadziei, że jeszcze będzie dobrze...Czego i Tobie z serca życzę

Wszystkie ciemne ulice leżą na Ramieniu Oriona. Ja może próbuję wywędrować dalej... Ale nie w tym wierszu. Dziękuję za życzliwą opinię i pozdrawiam serdecznie :)

Właśnie. Dziękuję za mądre słowa i pozdrawiam serdecznie :)

Piękna, wnikliwa interpretacja. Dla osób szczególnie wrażliwych, "przeczuwających", świat bywa miejscem nieprzyjaznym; lęk jest mechanizmem obronnym. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

Tak. Dziękuję za obecność i miłe słowa, pozdrawiam serdecznie :)

Pięknie powiedziane. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za Twoją obecność i miły wpis. Ja piszę (z minimalnymi wyjątkami) wyłącznie wiersze ainterpunkcyjne. Tak wolę. Wiersz jest impresją, nie odnosi się do konkretnych zdarzeń jako przekaz uniwersalny.
Ale mogę uchylić rąbka tajemnicy lub przypomnieć, że był zamieszczony na Beju - niedługo przed zamknięciem tego niezwykłego portalu... Pozdrawiam serdecznie :)

Ślicznie :) Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za piękny komentarz, "współodczuwający" wiersz. Pozdrawiam serdecznie :)

Bardzo ciekawa perspektywa, Marku. Dziękuję. Pozdrawiam serdecznie :)

Słusznie to ujęłaś, dziękuję za piękny koment. Pozdrawiam serdecznie :)

Tak :)

Jakbyś przeczuła tydzień wcześniej...

Dziękuję, Karo :)

Tak... Dziękuję i również pozdrawiam radośnie :)

Tak. Przeczucie idzie pierwsze. Dziękuję i pozdrawiam :)

Zawsze :) Dziękuję i pozdrawiam :)

Dziękuję za piękny, idealny komentarz. Pozdrawiam serdecznie :)