porozmawiajmy znowu – teraz delikatniej
nie zważając na racje a słuchając uczuć.
przybliż się jednym listem, cicho i realnie

do mojego umysłu. w sercu przecież na dnie
przechowujesz jak w skarbcu pamięć wszystkich ukłuć.
porozmawiajmy o tym – teraz delikatniej

niż kiedyś gdy w uporze głupim, arbitralnie
przerywałeś rozmowę prowadząc do smutku.
przybliż się jednym listem, cicho i realnie

do mnie (którą masz w głowie – chyba nieodparcie)
tej wolnomyślicielki... chociaż tylko spróbuj.
porozmawiajmy o tym – po prostu, przyjaźnie.

przez tęsknotę nie tylko poezji się pragnie
a czegoś ponad wiersze i poziom ich kunsztu.
przybliż się jednym listem, czule i realnie

do mnie żywej – wymiana myśli będzie darem
po tym jak doświadczyłam ogromnego bólu.
porozmawiajmy znowu – teraz delikatniej
o zbliżeniu się w listach, cicho i realnie