O rany. Tyle dobrego myślę o tym wierszu, ale nie potrafię tego napisać. Nie dam rady poukładać myśli. Wybacz Wando. Tak już mam. Wręczam gwiazdy i kłaniam się nisko.

Zachwycająca vilanella. Jest w niej siła połączona z kruchością, spokój z oczekiwaniem, pewność z niepewnością. Bardzo wzrusza zaufanie podmiotu lirycznego do adresata, kimkolwiek jest, osobą czy obecnością? Bo może list jest metaforą przekazu z bardzo daleka? Temat idealnie wpasowany w konwencję liryczną i mimo pozornej lekkości możliwy do eksplorowania głęboko. Skądinad listy, oznaczające w obecnym świecie maile, mają swoją moc i wyjątkowość. Na pewno pozwalają porządkować myśli lepiej niż rozmowa w oczy i nie dotyczy ich wszechobecna skrótowość. Skupienie na nich może pomagać w psychicznym bólu. Jestem zawsze pełen uznania dla Twoich vilanelli - to kolejna, która udowadnia Twój talent i kunszt. Przytulam Cię z największą czułością, Kochana Wando :-)

Twój wiersz jest bardzo delikatny, adresat/ adresatka listu nie mogłaby odmówić spełniania tak delikatnej prośby. A forma - tylko podkreśla delikatność Twoich słów. Pięknie.
Pozdrawiam Cię ciepło :-)

To jest najpiękniejsza vilanella jaką do tej pory czytałam, kolejna arcypiękna, po Twojej "***/tylko raz mężczyzna/. Uwielbiam vilanelle Barańczaka, ale Twoje są bardziej mi bliskie... czuję z nimi więź.

Nie można piękniej napisać o najbardziej fundamentalnym pragnieniu człowieka, czyli bycia wysłuchanym i kochanym. Rozmowa z drugim człowiekiem jest tlenem dla duszy. To jest nasza zdobycz ewolucyjna. Kwiaty mają kolory... zapachy, a człowiek ma słowa i posługuje się mową.
Dobrze, gdy jego słowa są filtrowane przez uważność serca i umysłu:) Brak rozmowy, wzajemnego dialogu zamyka nas na drugiego człowieka.
Rozmowa wymaga empatii, wczucia się w rozumowanie świata przez tego drugiego człowieka, w jego emocje. Coraz częściej nie ma rozmów, są arbitralne stwierdzenia. Widać to nawet przy czytaniu poezji... że nie zawsze udaje się wejść z czytelnikiem w dialog, bo często nie ma i to po obu stronach chęci eksploracji założeń lub tez zawartych w wierszach. Wiersze stają się jednostronną wypowiedzią, monologiem... bez szans na "usłyszenie", podobnie jak niewysłuchany człowiek bez szansy na rozmowę.
"Porozmawiajmy znowu", czyli próbujmy, by nie cierpieć poprzez zaniechanie/odrzucenie. Tak wiele możemy sobie powiedzieć/opowiedzieć/wyjaśnić. Bardzo szlachetne przesłanie!

Mistrzowska vilanella! Jest już w moim sercu... i umyśle.
Nie ma skali (tej realnej i metaforycznej), na której można byłoby nagrodzić Twoje dzieło.
Mogę się tylko nisko ukłonić, co z największą ochotą - czynię.

Najserdeczniej Cię pozdrawiam, Droga Poetko:)

Warto rozmawiać, bo trudno zgadnąć co siedzi w innej głowie. Najczulszy list nie zastąpi szczerej rozmowy w cztery oczy.
Zachwycona pięknym wierszem, pozdrawiam bardzo serdecznie :)
6/5 z plusem

Śliczniutki i przepiękny, wysoko subtelny wiersz, Moje najwyższe uznanie i szczere gratulacje!
Pozdrawiam serdecznie 😃
6/5

Krzykiem i niepotrzebnymi słowami za wiele się nie zdziała, wręcz przeciwnie można tylko pogorszyć sytuację. Natomiast, gdy jest spokojniej to lepiej się rozmawia. Atmosfera nie jest taka gęsta. Pozdrawiam serdecznie 😉

Piszesz vilanelle tak że czytelnik nie ma wrażenia że ogranicza Cię forma. Wyborna kompozycja; zgadzam się z poprzedniczkami Karoliną i Wandą że widać tu mistrzostwo warsztatu pod każdym względem. Regularny trzynastozgłoskowiec, znakomite rymy i refreny i jak to u Ciebie misterna kompozycja głoskowa z wyraźną dominantą zaszyfrowaną w tytule:)
Wilki to widzą i biją brawa:)
Temat subtelnie pulsuje od dorosłych uczuć. Piękny przekaz, oryginalny, niebanalny. Można czytać na kilka sposobów ale jedno jest pewne: list jest nośnikiem realnej rozmowy, porozumienia i ciszy, pozwalającej wyrazić i słyszeć to co ważne. Jest metaforą delikatności i bliskości w rozmowie z drugim człowiekiem; a to w dzisiejszym świecie zanika.
A może jest potrzebą ucieczki od bólu i chaosu tego świata?
List jest ważnym motywem w Twojej twórczości.
Wataha kłania się do ziemi, ja bym powiedział że zamiatam beretem ale wiem że tego nie znosisz:)
Złożę Ci zatem wyrazy uznania z serdecznymi pozdrowieniami:)
Kombinuję jak dać 6/6:)

Wiesz cichy, subtelny. To próba podjęcia dialogu po przeżyciu, które Cię bardzo zraniło. Często jest rozmowa niemożliwa. Ja doświadczyłam, w tym szybkim świecie nie ma czasu na rozmowy. Mojemu mężowi pisałam listy, gdy był jakiś problem niewyjaśniony. Zapisane zostaje w pamięci, wypowiedziane jest ulotne.
Ta forma (vilanella) jak najbardziej pasuje do treści. Powtarzające się wersy zagęszczają sens. Wyczuwam w tonie głęboki ból, ale bez emocji, jakby Ci brakowało już sił. 6/5 Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

Niesamowita poezja 🤗

Piękny, bardzo spójny w tonie wiersz – delikatny, a jednocześnie wyraźnie stawiający warunek: rozmawiajmy, ale inaczej niż kiedyś. Wiersz bardzo subtelny i wyciszony, zostawiający po sobie miękkie, kojące wrażenie.

Tylko spokojną, cichą i delikatną rozmową można dojść do porozumienia. Przepiękna i subtelna vilanella. Pozdrawiam serdecznie.

Po prostu jestem urzeczony wierszem więc cóż by pisać więcej skoro wrażenie ogromne...
Pozdrowionka z podobaniem 🌟👍

Chciałbym umieć tak rozmawiać i tak pisać.
Pozdrawiam wciąż w zadumie.

Rozmowa w cztery oczy, niedelikatna, arbitralnie przerywana w najważniejszych miejscach wywołała ból. Rozmowa na dystans, za pośrednictwem listów daje nadzieję na to, że będzie delikatna i ten ból złagodzi. Być może. Gdyby jednak tak się stało, rozmówcy mogą po jakimś czasie zejść się znowu. I powtórna rozmowa bez pośrednictwa listów może na nowo rozdrapać stare rany...

Umiejętność aktywnego słuchania jest podstawą dyskusji na poziomie osobistym, ale też publicznym, a jak to wygląda w praktyce jesteśmy świadkami na co dzień. Nawet, jeśli trudno jest rozmawiać przyjaźnie, należy to robić z szacunkiem i nie traktować argumentów, jak atak na drugą osobę, a próbę dojścia do meritum. Szczególnie należy być empatycznym i ostrożnym, jeśli w przeszłości zraniliśmy dana osobę. Pisanie jest mz dobrym sposobem odejścia od emocji do argumentów. Wiersz mądry i pięknie napisany. Serdecznie pozdrawiam.

Mistrzostwo! Twoja mistrzowska vilanella bardzo mnie poruszyła Resztę przemilczę
Przytulam Wandeczko.

Mistrzowska vilanella. Pod każdym względem.

Uważam, że gdyby ludzie z sobą spokojnie i w ciszy rozmawiali, swoje wątpliwości wyjaśniali, to nie byłoby tyle rozstań i łez w poduszkę. Dobrze gdybyśmy też starannie i spokojnie potrafili słuchać. Po prostu mieli z otwarte sercem na zrozumienie. Czytałam wiersz z nasuwającymi refleksjami z przeszłości.
Serdecznie pozdrawiam. Życzę wszystkiego, co dobre i miłe, co szczęściem wypełnią chwile.:)

To jakby prośba o restart: refreny działają jak spokojne pukanie: „delikatniej” i „listem, cicho i realnie”, a pod spodem jest bardzo konkretny warunek pojednania – mniej racji, więcej słuchania, bo po bólu liczy się już nie kunszt, tylko obecność.
6/5

przepiękny i realny bardzo wiersz ... warto w życiu porozmawiać ... rozmowa delikatna jest jak lek ... pozdrawiam serdecznie ...