ZMIANA OSOBOWOŚCI
Jestem smutna jak nieszczęście
Ciągle płaczę przez byle pierdołę
I mam żal do siebie, że zwykle się boję
Otworzyć na świat
Nie wstydzić się ludzi
Być wśród ludzi a nie obok nich
Bo o to w tym chodzi
By być sobą
A jednocześnie
By nie tracić życia
Przez strach i wieczne „a jak się nie uda”.
W końcu jak stałam się sobą
To jestem całkiem inną osobą
Mówią Ludzie
Że się zmieniłam,
Że strasznie zbrzydłam
W swej osobowości
Którą Ja wreszcie pokochałam
I z Nią zostałam
Na zawsze!
