Twoje Wiersze - może do kiedyś

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

14 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Beata1

2025-12-17

Śliczny wiersz, czytam i podziwiam :)
Pozdrawiam serdecznie :)

[ GALBA ]^(*)

2025-11-20

Ten ktoś sprawdza się w każdej roli odnoszę wrażenie a nawet wybiega w przyszłość...
Pozdrowionka z podobaniem 🌟👍

Sylwia U.^(*)

2025-11-19

Podziwiam 🤗

Magdalia

2025-11-20

Dziękuję 🤗

Kazimierz Surzyn

2025-11-18

Pięknie o miłości, jest tuż tuż, pozdrawiam ciepło i zapraszam do przyjaciół.
6/5

Magdalia

2025-11-18

Bardzo dziękuję. Zaproszenie oczywiście przyjmuję :)

^(*)

2025-11-18

Miłość najszybciej rozwija dusze a one blyskawicznie wskakują wyżej w hierarchii doskonalenia się 🌠

Magdalia

2025-11-18

Coś w tym jest. Dziękuję:)

Waldi1

2025-11-18

wiersz jest piękny ... jak walc w którym płyniemy przez życie ... najważniejszy jest każdy takt ... nie jutro nie kiedyś ...lecz dziś nim zaśniemy ... bo zegar odmierza cza ... pozdrawiam serdecznie ...

Magdalia

2025-11-18

Bardzo dziękuję, pozdrawiam:)

jolka

2025-11-18

Wszechobecność ukochanej osoby...Piękny wiersz o miłości.

Magdalia

2025-11-18

Dziękuję:)

Jastrz

2025-11-18

Oczarowanie to preludium miłości.

Magdalia

2025-11-18

Chyba tak:) Pozdrawiam :)

Groschek^(*)

2025-11-18

też ostatnio miałem z nim bliskie, a wręcz dotykowe spotkanie - jest przepiękny taki skupiony na swoim i bezkompromisowy.. jak zalepili dwie dziury w asfalcie to tak po prostu odjechał - nawet się nie żegnając..

Magdalia

2025-11-18

:))
Dziękuję za odwiedziny:)

samisen

2025-11-18

Niczym portret miłości zawieszonej w czasie i przestrzeni, która karmi się codziennymi gestami i marzeniami sennymi. Mimo barier, podmiot liryczny pielęgnuje to uczucie, wyrażając nadzieję na jego spełnienie w nieokreślonej przyszłości, w świecie wolnym od przeszkód.
Pozdrawiam :)

Magdalia

2025-11-18

Tak właśnie... pozdrawiam:)

sturecki

2025-11-18

Skądś przebija tu to twoje „widzę cię wszędzie”, jakby jedna osoba potrafiła przenikać codzienność lekkim krokiem, a jednak zostawiać ciężar na sercu. A skoro "ów jegomość" wchodzi Ci do lasu, snów, książek i poranków z zapachem pomarańczy, to znaczy, że ta tęsknota nie szuka realizmu, tylko miejsca, w którym mogłaby wreszcie zaczerpnąć tchu.
I powiem po swojemu: czasem trzeba poczekać na takie „kiedyś”, bo dzisiaj by się zwyczajnie nie pomieściło.
6/5