Twoje Wiersze - zima

zima

nieregularny

2026-01-29 11:12

wiatr trzęsie stropem w tumanach bieli
mróz ciężko skrzypi na śnieżnych schodach
z komina szaro...burość się ścieli
stare schronisko w zamieci smokach

drzwi stare zimną wilgocią nabrzmiałe
z trudem spychają nadętą zaspę
stolik obmyty fajki oparem...
dojście do niego w tłumie zbyt ciasne

na nim serweta z górskim kopiałem
przy grzańcu bracia i trefne karty
gramofon charczy pod kurzu szalem
w rogu drewniane zbyt długie narty

w oddali zjawa czeka i marznie
słyszę muzykę i głośne żarty
dlaczego widzę to tak wyraźnie
znów we śnie droczą się ze mną czarty

autor

Magdalia

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Uczeń Marka Aureliusza

godzinę temu

Wiersz przypomniał mi klimat zimy z prawdziwego zdarzenia, srogiej, nieprzejednanej i olśniewająco pięknej. Nie widziałem polskiej zimy od jakichś piętnastu lat 🫣 i chyba jest za czym tęsknić :) fajny wiersz.

Magdalia

godzinę temu

Dziękuję:) Ja jeżdżę na nartach, więc takiej zimy doświadczam co roku:)
Pozdrawiam serdecznie:)

sturecki

dwie godziny temu

Masz tu zimę jak film w starym schronisku - wszystko słychać i czuć: mróz „skrzypi”, dym „burością się ścieli”, gramofon „charczy”, a ludzie grzeją się kartą i grzańcem jakby na złość zamieci.
I najlepsza puenta jest w pytaniu na końcu - widzisz to tak wyraźnie, bo ten sen to nie krajobraz, tylko wspomnienie albo tęsknota, a „czarty” to po prostu twoja głowa, która lubi wracać tam, gdzie było głośno, ciepło i trochę niebezpiecznie.
6/5