Twoje Wiersze - zima

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jan Kępiński

2026-01-31

Super wiersz, w sumie o górach.
Widzę to schronisko chwiejące się w zamieci!
I jak się wyjdzie ze schroniska w zaspę po dwóch herbatach z " prundem" to naprawdę nie wiadomo gdzie czart zaprowadzi!

Magdalia

2026-01-31

Dziękuję 🙂🤗

Groschek^(*)

2026-01-31

oddajesz 'przytulny' nastrój zdawałoby się westernowego Saloonu; oczywiście gdzieś w okolicach Białej Podlaskiej 🤪 nie widzę wszystkiego, ale to co widzę troszkę mnie przeraża; no cóż.. na dzisiaj tylko ten (ok?)

Groschek^(*)

2026-02-01

hmm.. 🧐

Magdalia

2026-01-31

Dzięki.

Groschek^(*)

2026-01-31

po lekturze "do wykasowania":
1 zwrotka, koniec: "smogach"
2. 'drzwi stare zimną wilgocią nabrzmiałe' 11 sylab, aż boli 🧐

januszek

2026-01-30

wróciła ( w końcu) prawdziwa dawna zima
a z nią i dawne wspomnienia (skoro narty zbyt długie)
też mieliśmy takie "Bambino"" charczący" na winylach [0,33 {bodaj obrotów}]
Pozdrawiam serdecznie.

Magdalia

2026-01-31

Tak, masz rację, ale te drzwi mialy być stare, a wiersz i tak boli, więc niech zostanie tak jak jest...
Dzięki:)

januszek

2026-01-31

A żeby nie bolało
można:
drzwi stare zimną wilgocią nabrzmiałe
zmienić ( na przykład ) dla 10 sylab na:
a drzwi wilgocią zimną nabrzmiałe

Magdalia

2026-01-30

:)
Tak, kto nauczył się w dzieciństwie jeździć na za długich nartach, temu żadne inne nigdy już nie były i nie są straszne :)
Dziękuję i również pozdrawiam:)

rzabaprzezrz

2026-01-29

ciekawie, dynamicznie i oryginalnie odmalowane...aż chciałoby się, żeby do tego animacja powstała:) Pozdrawiam serdecznie:)

januszek

2026-01-30

Do:
rzabaprzezrz

Proszę, zajrzyj pod swój:
Sztuką

Magdalia

2026-01-30

Bardzo dziękuję :) Również pozdrawiam :)

samisen

2026-01-29

Wiersz można odczytać jako refleksję nad pamięcią, przemijaniem i cienką granicą między bezpieczeństwem a zagrożeniem, a także między jawą a snem. Zima staje się tu nie tylko porą roku, lecz metaforą stanu ducha, chłodu, izolacji i konfrontacji z tym, co ukryte w podświadomości.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

Magdalia

2026-01-29

Nic dodać nic ująć...jest tak jak napisałeś. Ale przede wszystkim to wiersz dla mojego Taty :-)
Pozdrawiam ;-)

Jastrz

2026-01-29

Bardzo plastyczny obraz. Przypomniały mi się schroniska, jak je pamiętam z lat 60.-70. ub. wieku. Kiedy gwałtownie pogorszyła się pogoda - przyjmowano wszystkich. Ludzie rozkładali śpiwory na podłodze i spali wszędzie: na korytarzach, w sali jadalnej... Wrzątek był darmowy, ale za wszystko inne trzeba było płacić 2 razy drożej, niż na dole. Jak zawieja trwała parę dni i nie pozwalała wyjść ze schroniska, to karty były jedyną rozrywką...

Magdalia

2026-01-29

Bardzo dziękuję za ten komentarz. Klimat schronisk z tamtych czasów znam tylko z opowiadań. Zresztą nigdy też po górach zimą nie chodziłam, zawsze służyły mi tylko do zjeżdżania...

Maciek.J^(*)

2026-01-29

zima czasem swe uroki ma
ale ja wolę zdecydowanie lato i wiosnę

Maciek.J^(*)

2026-01-30

tak w górach jest wtedy cudownie

Magdalia

2026-01-29

Zima jest piękna tylko w górach, w mieście i dla mnie zbyteczna.

Waldi1

2026-01-29

bardzo ładny wiersz ... takie sny ... zimowe maja w sobie wiele ciepła ... gdy sanie ciągną konie ...a dzwoneczki dzwonią tak pięknie jak słowa Twojego wiersza ... pozdrawiam serdecznie ...

Waldi1

2026-01-29

jest zima ...mróz ... zaspy ... resztę zrobiła senna moja fantazja ... pozdrawiam serdecznie ...

Magdalia

2026-01-29

Oj Waldi! :))) Dzięki ogromne, ale gdzie Ty tu w tym wierszu ujrzałeś radosny kulig...???
🫶

Uczeń Marka Aureliusza

2026-01-29

Wiersz przypomniał mi klimat zimy z prawdziwego zdarzenia, srogiej, nieprzejednanej i olśniewająco pięknej. Nie widziałem polskiej zimy od jakichś piętnastu lat 🫣 i chyba jest za czym tęsknić :) fajny wiersz.

Magdalia

2026-01-29

Dziękuję:) Ja jeżdżę na nartach, więc takiej zimy doświadczam co roku:)
Pozdrawiam serdecznie:)

sturecki

2026-01-29

Masz tu zimę jak film w starym schronisku - wszystko słychać i czuć: mróz „skrzypi”, dym „burością się ścieli”, gramofon „charczy”, a ludzie grzeją się kartą i grzańcem jakby na złość zamieci.
I najlepsza puenta jest w pytaniu na końcu - widzisz to tak wyraźnie, bo ten sen to nie krajobraz, tylko wspomnienie albo tęsknota, a „czarty” to po prostu twoja głowa, która lubi wracać tam, gdzie było głośno, ciepło i trochę niebezpiecznie.
6/5