Twoje Wiersze - zagubieni w czasie

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

14 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

2026-04-17

Lekki wiersz o niedopasowaniu w czasie i przestrzeni?
Czasem miłość mówi ze łzami:
,,niestety..za późno się poznaliśmy"..albo ,,bądź po prostu cierpliwa, cierpliwy", bo taka jest ta Prawdziwa Miłość, co przychodzi o świcie i trwa przez całe życie:))
Pozdrawiam o zachodzie słońca:))

Magdalia

2026-04-18

Tak. To jest wiersz o niedopasowaniu w czasie i przestrzeni 😊
Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)

Gminny Poeta

2026-04-15

Czytam czytam i się zastanawiam. Zapytałem się nawet AI czy można driftować na motocyklu. Okazało się że tak tylko trzeba być specjalistą od akrobacji. Ty widzę tez jesteś taką specjalistką od akrobacji słownych, pozostawiając czytelnikowi wiele terenu do interpretacji Twoich słów i myśli. Ja pewnie tak nie potrafię a może wybrałem odmienną drogę dla swojego roweru. Trochę bardziej przyziemną. Nie mówię że Twoja jest zła. Ot po prostu każdy jeździ tam gdzie lubi i to jest piękne. Jeśli się w tym sprawdzasz i spełniasz i co najważniejsze to jest Twój wybór a nie jedynie że tak wyszło to mogę Ci tylko pozazdrościć wyobraźni. Pozdrawiam z uśmiechem i gwiazdkami:))))))

Magdalia

2026-04-15

Wyobraź sobie, że można również driftować na rowerze, wchodząc na zakręcie w błoto i poetycko lądować wśród kolorowych jesiennych liści:))
Dziękuję Ci za miły i wyczerpujący komentarz, jak zawsze, bardzo! I również pozdrawiam z uśmiechem:))

Kazimierz Surzyn

2026-04-15

Z wielkim podobaniem przeczytałem, przyjemny w odbiorze, działa na wyobraźnię, na dwie szóstki, pozdrawiam ciepło.

Magdalia

2026-04-15

Cieszę się bardzo. Dziękuję za dwie szóstki :) Pozdrawiam wiosennie:)

samisen

2026-04-14

Bardzo ciekawy wiersz rzedstawiający historię dwojga ludzi, którzy próbują się spotkać, ale nie potrafią zsynchronizować swoich dróg – zarówno w sensie dosłownym, jak i metaforycznym. Kluczowym motywem jest tu czas, to on staje się największą przeszkodą, a jednocześnie siłą, która oddala bohaterów od siebie. Utwór niesie ze sobą melancholijny nastrój i pokazuje, że nie zawsze uczucia wystarczą, jeśli zabraknie odpowiedniego momentu.
Pozdrawiam serdecznie.

Magdalia

2026-04-15

Dokładnie tak. Jak się "spóźni" jeden zakręt, to potem już trudno nadrobić stracony czas. Zarówno w sporcie, jak i w życiu:)
Bardzo dziękuję za obecność i miły komentarz, pozdrawiam:)

Richard Austin

2026-04-13

Ścieżki choć zdają się dwojga ludzi do siebie sprowadzać, mogą im różne finalnie cele przedstawiać. Pozdrawiam

Magdalia

2026-04-14

A czasami zderzy się dwoje ludzieńków na skrzyżowaniu i miłość na całe życie...
Pozdrawiam:)

rzabaprzezrz

2026-04-13

Cudny koncept i wykonanie, pełen uroku i fantazji Twój wiersz<3 Pozdrawiam serdecznie<3

Magdalia

2026-04-13

Dziękuję, bardzo mi miło :)

Jastrz

2026-04-13

Wniosek jest prosty, choć smutny - podróże dwojga ludzi po niebie wcale nie muszą dać im nieba.

Magdalia

2026-04-13

To schodzę na ziemię, choć miło było pobujać w obłokach...:)

Moona@

2026-04-13

Czyta się przyjemnie i płynnie!
Pozdrawiam :)

Magdalia

2026-04-13

Dziękuję za odwiedziny i komentarz, pozdrawiam:)

JaSnA7

2026-04-13

Bardzo ciekawy wiersz, napisany ciepłymi szlakami wyobraźni:)
Pozdrawiam kolorami jutrzenki wśród tych błękitów:)
🌟🌷

Magdalia

2026-04-13

Pozdrawiam i dziękuję za dorzucenie rześkich barw jutrzenki pod moim wierszem 🪷 :)

Elżbieta

2026-04-13

Super! Świetnie się czyta, gdy fantazja z życiem przemyka na niebiańskich szlakach.
Serdeczności, Magdalio:)⭐️

Magdalia

2026-04-13

Dziękuję Elżbieto...nawet nie wiesz jaką przyjemność sprawiłaś mi swoimi odwiedzinami :) Serdeczniści :)

ekszki

2026-04-13

Trochę czuć pierwotne bodźce żeńskiej i męskiej sfery tkliwości

Magdalia

2026-04-13

Tylko trochę...
Dziękuję :)

Groschek^(*)

2026-04-13

osobiście jestem niezmiernie zakochany w akurat takiej formie wierszowania: dlatego sam piszę właśnie głównie tym sposobem.. że niniejszego typu poezja podobać mi się będzie chyba zawsze; poznałem ją jeszcze spod pióra znakomitej i przeze mnie ciągle jeszcze uwielbianej "Zieleń Twoich oczu"; tyle na wstępie, jeśli chodzi o ocenę.. 🧐

Magdalia

2026-04-13

Dziękuję Kolego:) Myślałam, że wyjechałeś do sanatorium 😉

Groschek^(*)

2026-04-13

'księżyc upomina o prędkość bezpieczną' i "te" w ostatniej linijce.. ogólnie jest na prawdę prześliczny.. pzdr. Koleżankę!

Waldi1

2026-04-13

bardzo lubię Twoje wiersze rymowane lekko przyswaja ja moje ucho ... pozdrawiam serdecznie ...

Magdalia

2026-04-13

Bardzo mi miło z tego powodu, dziękuję:)

sturecki

2026-04-13

Wiersz wygląda jak randka prowadzona przez niebo i pecha jednocześnie – jedno już prawie dojechało, drugie właśnie zgubiło trasę. Jest w tym ładny rozjazd między czułością a kosmiczną draką, bo nawet gwiazdy czasem robią człowiekowi objazd.
6/5