Twoje Wiersze - Proces

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jastrz

pół godziny temu

Może nie tańczymy, ale wszyscy poruszamy się po pogorzelisku dowodów. Trudno nam nawet z niedopalonych resztek wywnioskować czego to były dowody. Nasza rzeczywistość jest zbudowana z prymitywnych kłamstw, które nawet nie silą się, by przypominać prawdę. Jednak to, że rozpoznajemy fałsz wcale nie znaczy, że znamy prawdę. Została tak dokładnie zniszczona, że nie ma już szansy, by "wypłynęła na wierzch". Nie widzimy murów i krat, ale czujemy, że odebrano nam wolność. Jesteśmy jak w słoiku - ściany naszego zamknięcia są niewidoczne (szklane), ale trzymają nas uwięzionych.

Czasem

pół godziny temu

Niesamowicie rozciągnąłeś Michale mój wierszyk. To, że rozpoznajemy fałsz nie znaczy, że znamy prawdę - już to samo w sobie warte jest zapamiętania.
Tak jak napisałam Rzabce - wielu z nas ma w sobie coś z tej dziewczynki. Ty znalazłeś szklane więzienie.

Dziękuję Ci serdecznie i pozdrawiam!

rzabaprzezrz

godzinę temu

Czyż nie my wszyscy jesteśmy, w pewnym sensie, taką dziewczynką...obciążoną nie jej przeszłością, ale problemami narosłymi przez pokolenia...tak sobie myślę, i bardzo jest ten wiersz dla mnie przygnębiający...ale bardzo dobrze, dosadnie i wstrzasająco napisany...Pozdrawiam serdecznie Kasiu<3

Czasem

pół godziny temu

Dziękuję Rzabulka. Myślę, że wielu z nas ma w sobie coś z tej dziewczynki.

Pozdrawiam Cię przeserdecznie!

Anna Koss

godzinę temu

Przeczytałam raz, ale nie wystarczyło, by zrozumieć.
Więc wzięłam go ze sobą do kolacji i rozmyślałam.
Proces jako postępowanie sądowe czy raczej jako ciąg wydarzeń prowadzący do określonego finału. Dowody spalono czyli była wina, była jakaś krzywda, ale nie było sprawiedliwości. Posypać kogoś popiołem z dowodów to brzmi okrutnie, rośnij i nie pamiętaj, rośnij i nigdy nie odkryj prawdy, rośnij tak jak ci każą, rośnij tak aby zadowolić wszystkich, odbijaj się od ściany oczekiwań do ściany, ale nigdy po za nią nie wyjdziesz raczej spalisz się sama by zasłużyć na oklaski tych, którzy spalili dowody.
Kim jest ta dziewczynka?
I znowu popiół na końcu wiersza, czy to jest ten popiół z dowodów czy to już może popiół z jej życia i ona zamknięta w słoiczku, jak figurka na którą się patrzy dla zabawy.

Czasem

pół godziny temu

To jest niesamowite uczucie, że ktoś bierze twój tekst sprzed wielu wielu lat i rozmyśla... Już za samo to bardzo Ci dziękuję Aniu! Tak pięknie rozłożyłaś na części ten stary wiersz, że ożył.
Tak, wiele jest okrucieństwa w tym wierszu, ale nie chcę burzyć swoją gadaniną tego co napisałaś.

Bardzo Ci dziękuję i pozdrawiam najserdeczniej!

JoViSkA

trzy godziny temu

Niesamowicie piękny wiersz...
Nie dorównam Stureckiemu komentarzem, ale się do niego przytulę :)
6/5

Czasem

pół godziny temu

Dziękuję JoVi :)
Niesamowicie pięknie Cię pozdrawiam!

sturecki

trzy godziny temu

To wiersz o „wytwarzaniu winy” – dowody znikają, zostaje popiół i rozkaz „rośnij”, jakby kara miała udawać wychowanie. Baletki są tu przemocą w eleganckiej formie – oklaski pchają ją dalej, aż się rozsypuje. A finał z dziewczynką w słoiczku brzmi jak eksponat: człowiek sprowadzony do próbki, dowodu po fakcie.
6/5

Czasem

trzy godziny temu

Niesamowicie piękna interpretacja STu.
Sporo w niej prawdy.

Bardzo Ci dziękuję i pozdrawiam serdecznie!

Migrena...1^(*)

pięć godzin temu

Kasiu.

to smutny wiersz jest bardzo.

popiół to archiwum.

sloiczek to krucha pamięć której nie sposób rozsypać.

rozsypac w życiu.

a życie ?

jego utrata to nie najgorszy dramat.

gorszym jest brak możliwosci STAWANIA SIĘ.

redukcja życia do zwykłych funkcji.

z perspektywy filozoficznej to teks na esej.

Twój starszy wiersz.

ale jest świetny.

pozdrawiam Kasiu :)

Czasem

trzy godziny temu

Nawet nie wiesz jak się cieszę, że tak dobrze zrozumialeś ten króciutki wierszyk.
To bardzo stara rzecz, ale jednocześnie jeden z ważniejszych moich tekstów. Dlatego zdecydowałam sie go tu przynieść.

Jeszcze raz bardzo Ci dziękuję i pozdrawiam bardzo cieplutko jak zwykle

Pokaż mniej

Logowanie

Proces

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji