X
Anatomia pożegnań - tryptyk (część III)
wolny
2026-01-01 20:09
Ostatnim etapem jest lekcja. To najtrudniejszy rodzaj spokoju. Nie polega on na zapomnieniu, lecz na zamknięciu przeszłości w bezpiecznej szufladzie pamięci. To zgoda na odejście i zrozumienie, że niektóre miłości przychodzą do nas nie po to, by trwać, ale po to, by nas zmienić.
3. Mała apokalipsa
Nie szukam już szczęścia w przeszłości,
Nie sprawdzam, czy wciąż tam jesteś.
Dziś milczenie nie jest rzeką,
A jedynie pustym miejscem.
Nie proszę o „nowe" spotkanie,
Ani o powrót do „wtedy".
Zrozumiałem - najpiękniej kłamie
Serce, gdy boi się biedy.
Już nie pachniesz lekkim kwiatem,
Lecz blizny po tobie nie znikną
Byłaś moją małą apokalipsą
Stałaś się po prostu lekcją
Zamykam nas w tej szufladzie,
Gdzie słowa nie muszą już boleć.
Dziś daję nam prawo do ciszy,
I daję nam prawo – do odejść.
Bo miłość nie zawsze jest walką,
O to, by trwać wbrew wszystkiemu.
Czasem jest cichym"żegnaj"
Wypowiedzianym wbrew sumieniu
I choć nie tęsknię już wcale,
To wciąż, gdy patrzę na rany...
Tak mi się przynajmniej wydaje,
Że byłem przez chwilę kochany...
Nie szukam już szczęścia w przeszłości,
Nie sprawdzam, czy wciąż tam jesteś.
Dziś milczenie nie jest rzeką,
A jedynie pustym miejscem.
Nie proszę o „nowe" spotkanie,
Ani o powrót do „wtedy".
Zrozumiałem - najpiękniej kłamie
Serce, gdy boi się biedy.
Już nie pachniesz lekkim kwiatem,
Lecz blizny po tobie nie znikną
Byłaś moją małą apokalipsą
Stałaś się po prostu lekcją
Zamykam nas w tej szufladzie,
Gdzie słowa nie muszą już boleć.
Dziś daję nam prawo do ciszy,
I daję nam prawo – do odejść.
Bo miłość nie zawsze jest walką,
O to, by trwać wbrew wszystkiemu.
Czasem jest cichym"żegnaj"
Wypowiedzianym wbrew sumieniu
I choć nie tęsknię już wcale,
To wciąż, gdy patrzę na rany...
Tak mi się przynajmniej wydaje,
Że byłem przez chwilę kochany...
Czasem najpiękniejszym dowodem miłości nie jest walka, lecz pozwolenie sobie na ciche „żegnaj".
