Twoje Wiersze - Miłość cicha jak woda

Miłość cicha jak woda

rymowany

2026-01-11 23:05

Tak cicho, tak nieśmiało w rytmie równym bije,
Choć dawno umarła, to wciąż w sercu żyje,
I jak woda co źródło nasyca
Ku powierzchni złote sny przemyca,
A w snach, jak w chmur błękicie
Szemrzą wiatry ulatując skrycie.

Nietrwała, przed sobą w głąb siebie ucieka,
Zanim z snu się wyrwie, i jak niespokojna rzeka,
W porywie szału, z jednej kropli zrodzona,
Snem złotym, jak falą natchniona,
Przez skał twarde bryły korytarz wydrąży,
I wypłynie, nim na zawsze umrzeć zdąży.

autor

Stukacz^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

9 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Izka1^(*)

2026-01-12

Bardzo ciekawy koncept miłości jako czegoś, co „umarło, a żyje”. Podoba mi się przejście od „cichej wody” w pierwszej strofie do „porywu szału” w drugiej. To nadaj dramaturgii. Porównanie snów do „złota” przemycanego ku powierzchni jest bardzo plastyczne. Zakończenie daje nadzieję, mimo początkowego smutku. Pozdrawiam serdecznie 🙂❄️

hiala

2026-01-12

Nie wszystko, co ciche, jest słabe.
Nie wszystko, co minęło, znika.
Bardzo ładnie -ukłony posyłam i pozdrawiam

LydiaDel

2026-01-12

Pięknie, o miłości "cichej i nieśmiałej", która nadal żyje w sercu.
"Zanim z snu się wyrwie, i jak niespokojna rzeka," – faktycznie, rytm wiersza raz przyspiesza, raz zwalnia, jak nurt rzeki. 6/5 Serdeczności

JaSnA7

2026-01-12

Śliczny wiersz z pięknymi rymami...
Pozdrawiam:)
🌟🟠❄️

Motylek78

2026-01-12

"miłość cicha jak woda "
ładnie i delikatnie
bardzo ciekawie, nietypowo
niczym źródło życia
Pozdrawiam serdecznie 🦋

Monia

2026-01-12

Piękny utwór pozdrawiam serdecznie 😉

sturecki

2026-01-12

Ładnie tu płynie ten paradoks – „umarła, a żyje”, cicha jak źródło, a potrafi wydrążyć skałę jak rzeka – i puenta jest prosta: taka miłość nie robi scen, tylko robotę w środku, aż człowiek się dziwi, skąd ma w sobie ten korytarz.
6/5