Twoje Wiersze - Niedziela

Niedziela

wolny

2026-05-31 12:03

Nie uczyniłam święta
z ni jednego dnia twego,
Nie nosiłeś koszuli wypranej moją ręką.
Zapach twojego ciała zmieszany z proszkiem do prania
Nie zapisał nozdrzami mymi
Świątecznej niedzieli wiosnolata.
Ni jeden ciepły dzień
Jak ten
Nie był naszym dniem.
Nie słyszałam
stojąc pod twoim ramieniem
Kościelnych dzwonów ,
Ani śmiechu dzieci
I nie widziałam Ciebie za białym obrusem,
Kiedy rosół brudził ci kołnierzyk.
Miękkie światło słonecznej trzynastej
Nie oświetlało słowiańskiej bawełny
Niesionej ciepłym powiewem
I nas razem
Kroczących odświętnie łąkami
Wśród rumianku, szałwii i mięty.

I to wszystko z pustki sięgającej piekieł i tęsknoty sięgającej gwiazd

autor

marcia^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: czerwony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

pięć godzin temu

,,żal, wyrzut czy wzgarda?"
gdyby nie dopisek u dołu..

łatwość spojrzenia oczu
jest niemierzalna,
gdy spacer nagle zatrzyma
bielą nie my, bo brudzi spojrzenia

Tyle razy już mowa mą bramą
a i tak przekraczała
ta, która nie była kluczem.

ps.
prorocy zanurzają się w snach,
by wyprać białe koszule
i zostawiają na trawie
lecz krew goni zapachem
więc chwytają miętę
a szałwię trzymają za uchem..

ps.
tego już nie zdążę Ci tłumaczyć..
Pa,pa:)
Pozdrawiam Marcio:)
Dziękuję..
https://www.youtube.com/watch?v=B6WN1whohwc&list=RDB6WN1whohwc&start_radio=1

PIERRE

godzinę temu

skąd wiesz, że to było pytanie do Ciebie, Marcio..
ps.
do Ciebie też..przecież to dialog..
Dziękuję, że odpowiedziałaś:)
ps.
Pamiętasz, że mamy tylko chwilę?- to rada w tym pytaniu- nie cofaj, bo jedynie umiemy zatrzymać..

marcia^(*)

dwie godziny temu

Żal jedynie do siebie, do losu i wyrzut o to, że było tak, nie inaczej. Wzgardy absolutnie brak, jedynie myśli co by było gdyby