Nico.

swoim wierszem sprawiłaś mi osobistą przyjemność :)


czytam go jak zapis nie tyle tętna, co całej regulacji tzn. jakby ktos. na chwilę odsłonił mechanizmy, które na co dzień muszą pozostac ukryte, żeby w ogole mogły działac .


dziękuję za tę konsekwencję w prowadzeniu myśli przez sprzeczne porządki - między redukcją do układu receptorów a pokusą zamknięcia wszystkiego w figurze .

i za to, że zaden z nich nie z ostaje ocalony bez reszty !!!

to napięcie pracuje tu najmocniej, bo odsłania granice każdego języka, który próbuje mówić o doświadczeniu


jest w Twoim wierszu coś, co nazwałbym etyką trwania .

przejście od impulsu do homeostazy nie brzmi jak uspokojenie, raczej jak wejście w bardziej wymagający reżim istnienia, gdzie intensywność zostaje zastąpiona odpowiedzialnością za ciągłosc.

bardzo mocno wybrzmiewa też motyw decyzji - nie jako aktu wolności rozumianej naiwnie, ale jako cięcia, które ustanawia sens kosztem utraty innych możliwości.

a to sprawia, że "ból fantomowy” przestaje być tylko obrazem, a staje się niemal warunkiem świadomosci tego, co zostało wybrane.

i może dlatego ten tekst nie daje się zamknąć ani w biologii, ani w filozofii bo pokazuje, że życie toczy się dokładnie w tym przesunięciu między nimi, w tej nieustannej korekcie


dziękuję za wiersz, który nie tyle opisuje doświadczenie, co je uruchamia i zostawia w stanie czuwania .


w Twoim wierszu galopuje życie które mnie uruchamia !!!

Nico.

najlepsze mysli jakie mam.....dla Ciebie :)

Podziwiam 🤗

Ta miłość nie wygląda jak westchnienie z filmu, tylko jak coś, co najpierw wali w człowieka chemią i pulsem, a potem albo dojrzewa do decyzji i codziennej roboty, albo się rozsypuje po drodze.
Twój wiersz zderza naukę, filozofię i zwykłe życie, a z tego zderzenia wychodzi prosta rzecz – samo poruszenie jeszcze niczego nie załatwia, bo prawdziwe uczucie zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestaje być fajerwerkiem. I można sobie wszystko mądrze ponazywać, ale koniec końców miłość i tak wychodzi w tym, czy człowiek umie przy kimś zostać, gdy już minie pierwsze trzepanie serca.
6/5