X
Jan Hus płonie na stosie
wolny
2026-02-01 10:15
Wiedziałeś,
prawda nie jest ciastem
gotowym uginać się pod palcami
sprzedawców odpustów,
odzianych w gronostaje
i ornaty.
Nie byłeś pierwszym,
którego wyprowadzono za mury miasta,
ani ostatnim, którego usta
dało się zamknąć
dopiero ogniem.
Namalowane diabły
palą się łatwiej od spoconego ciała,
więc papierowa korona
nie utrzymała się zbyt długo
na płonącej głowie.
Gdy twój proch popłynął Renem,
można było wrócić
do soborowych obrad
i z należną rozwagą
przyjrzeć się
Bożym sprawom.
prawda nie jest ciastem
gotowym uginać się pod palcami
sprzedawców odpustów,
odzianych w gronostaje
i ornaty.
Nie byłeś pierwszym,
którego wyprowadzono za mury miasta,
ani ostatnim, którego usta
dało się zamknąć
dopiero ogniem.
Namalowane diabły
palą się łatwiej od spoconego ciała,
więc papierowa korona
nie utrzymała się zbyt długo
na płonącej głowie.
Gdy twój proch popłynął Renem,
można było wrócić
do soborowych obrad
i z należną rozwagą
przyjrzeć się
Bożym sprawom.
Jan Hus (1370-1415) – Czeski duchowny, prekursor protestantyzmu, którego spalenie na stosie w czasie obrad Soboru w Konstancji w 1415 roku, było jednym z najbardziej haniebnych zdarzeń w historii Kościoła Katolickiego. Wyrok śmieci wydały władze kościelne a nie świeckie. Jan Hus występował m. inn. przeciwko handlowaniu odpustami, co oznaczało uzyskiwanie przebaczenia grzechów w zamian za wpłatę określonej kwoty. Nie odwołał swoich poglądów nawet tuż przed śmiercią, chociaż dostał taką szansę. Wiersz jest jednym z wielu moich wierszy historycznych, w których nawiązuję do prawdziwych postaci i wydarzeń, starając się również o zachowanie szczegółów historycznych. Tak też jest i w tym wierszu.
