X
Monolog
proza wierszowana
2026-05-09 13:42
Nogi same mnie niosą, gdy spaceruję
nadmorską plażą, oddycham świeżym
powietrzem; nie muszę się zastanawiać
nad sensem czegokolwiek, bo od chwili
narodzin Bóg prowadzi mnie drogą,
która wiedzie do nieba i dziś niczego
więcej do szczęścia mi nie potrzeba...
Myślę sobie;
- Niech On się martwi co ze mną zrobić,
gdy postawi krzyżyk na mnie, dając znak,
że nadszedł czas, by z tego świata odejść,
to ja z ufnością poddam się Bożej woli.
nadmorską plażą, oddycham świeżym
powietrzem; nie muszę się zastanawiać
nad sensem czegokolwiek, bo od chwili
narodzin Bóg prowadzi mnie drogą,
która wiedzie do nieba i dziś niczego
więcej do szczęścia mi nie potrzeba...
Myślę sobie;
- Niech On się martwi co ze mną zrobić,
gdy postawi krzyżyk na mnie, dając znak,
że nadszedł czas, by z tego świata odejść,
to ja z ufnością poddam się Bożej woli.
Bóg mnie kocha w ciszy... Czuję Jego obecność w każdym biciu serca.
