Twoje Wiersze - rzeka nie mająca brzegu

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Waldi1

2025-11-28

czyli życie nie rozpieszcza ... ten ciężar ... człowiek dźwiga często sam ...nawet dobry pływak w taki nurcie rzeki może utonąć ... gdy koła ratunkowego będzie brak ... pozdrawiam serdecznie ...

ajw

2025-11-28

Czysty, egzystencjonalny ból podany na surowo. Jak tatar bez jaj, bo jaj tu nie ma ;) - tu oczywiście oczko do Ciebie, zeby nie było śmiertelnie poważnie. Nie ukrywasz bólu w finezyjnych obrazach. Podajesz go na srebrnej tacy. Ekspresyjny i bolesny, ale bardzo prawdziwy..

samisen

2025-11-28

No, mimo tego 'bólu', nie poddaję się, szukam własnej drogi i walczę z chaosem, który płynie wartkim nurtem wzdłuż cierpienia zatapiając jakiekolwiek widoki a tym bardziej upragniony brzeg…
Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony komentarz
Pozdrawiam serdecznie

Elżbieta

2025-11-28

Mylisz się, jest brzeg, spokojnie odnajdziesz go!
Dobrych myśli i spokoju:)⭐

samisen

2025-11-28

Motyw rzeki bez brzegu stanowi, tu centralną metaforę. Rzeka kojarzy się z ruchem, przepływem czasu, nieustannym trwaniem, ale w tym wypadku jest nieograniczona i niekontrolowana, co wyraża poczucie zagubienia i braku kontroli nad własnym życiem a to sugeruje nie tylko psychiczne, ale także moralne i egzystencjalne obciążenie.
Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam serdecznie

Maciek.J^(*)

2025-11-28

takkażdy z nas ma mniej albo bardziej poszarpane życie

samisen

2025-11-28

Być może, ale ważne jest, aby to wszystko pocerować mocnymi nićmi...
Dziękuję i pozdrawiam

Odyseusz62

2025-11-28

Nie wiem czy to pesymizm czy optymizm ale brzmi mocno.
Pozdrawiam z nadzieją.

samisen

2025-11-28

To taka walka z przeciwnościami losu, trudna, niekontrolowana podróż pełna cierpienia, w której człowiek doświadcza samotności, porażek i wewnętrznej walki...
Dziękuję za obecność
Pozdrawiam :)

Czasem

2025-11-28

W takich nurtach można utonąć...

Jestem, czytam, trzymam kciuki Jarku

samisen

2025-11-28

Nie jest łatwo, potrafię pływać ale w takim nurcie gdzie nie widać brzegu, kto wie ile się utrzymam na powierzchni....
Kupiłem wczoraj 3 podmalunki do akrylu i naszkicowałem sobie na jednym zarys więc dzisiaj spróbuję pomalować :)
Bardziej tak abstrakcyjnie na razie ale jednak by coś zacząć :)
Dziękuję

Nicotykanie^(*)

2025-11-28

Mimo opatrzonych obrazów wiersz to przejmującą opowieść o zmaganiu się z bólem i nieustannym podnoszeniu się mimo ran. Intensywny, szczery i pięknie emocjonalny. Jest w nim zarówno rozpacz, jak i odwaga. I właśnie ta odwaga najmocniej wybrzmiewa na końcu — bo nawet jeśli brzeg „od dawna nie istnieje”, samo szukanie staje się aktem siły.

samisen

2025-11-28

Dziękuję za tak poruszającą interpretację.
To niezwykle cenne, że dostrzegasz w tym tekście nie tylko ból, ale też odwagę. Masz rację, samo szukanie, nawet gdy droga wydaje się utracona, jest dowodem siły.
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

Pokaż mniej

Logowanie

rzeka nie mająca brzegu

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji