Twoje Wiersze - POD PANTOFLEM

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Tadek1^(*)

2026-01-15

Ciekawe i prawdziwe.

sturecki

2026-01-15

tak, zaczerpnięte z obserwacji życia par.
Pozdrawiam.

Jastrz

2026-01-14

To do jakiego stopnia człowiek się zgadza być pod pantoflem zależy od wielu rzeczy (a kształt nogi, jaka znajduje się w tym pantoflu nie jest ostatnią z nich).

sturecki

2026-01-14

Czasem nie pantofel gniecie, tylko noga ma „charakter” - a człowiek sam decyduje, czy mu jeszcze wygodnie, czy już czas wyjść spod podeszwy.
Pozdrawiam.

Viola Arvensis

2026-01-14

Bez szacunku nie bedzie ratunku.
Dobry tekst.
Pzdr.

sturecki

2026-01-14

Kropka - bez szacunku nie ma ratunku, choćby pantofel był z jedwabiu.
Pozdrawiam.

Bożena Joanna

2026-01-14

Pantofelek to twór jednokomórkowy znany od wieków, zawsza stawia na siebie. Taka natura bywa uciążliwa, ale mądry da sobie radę. Pogodne ostatnie wersy.
Serdecznie pozdrawiam

sturecki

2026-01-14

No właśnie - pantofelek zawsze „na siebie”, taka jego uroda. A mądry nie walczy z każdym ruchem, tylko umie go obejść.
Dzięki!

ajw

2026-01-14

Po przeczytaniu zostaje we mnie lekki, celny humor z mądrą puentą, gdzie pantofel nie jest symbolem upokorzenia, tylko codziennej szkoły życia: dystansu, wyboru bitew i umiejętności rozróżniania tego, co naprawdę warto podnieść z podłogi.

sturecki

2026-01-14

Właśnie tak: pantofel u mnie nie ma tłuc godności, tylko ma przypomnieć, że czasem warto odpuścić drobiazg, a czasem w końcu się podnieść.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2026-01-14

Pod pantoflem gotuje się magma wulkaniczna. Kiedyś wybuchnie, bo jak długo można takie poniżanie wytrzymać? Niegodne człowieczeństwa, tego co jest poniżanym i tego co poniża. 6/5 Serdecznie pozdrawiam.

sturecki

2026-01-14

No dokładnie - pod pantoflem zbiera się wulkan, a nie spokój - i jak to pęknie, to boli obie strony, bo poniżanie to żadna „norma”, tylko krzywda.
Pozdrawiam.

Kika88

2026-01-14

Ciekawy wiersz
Pozdrawiam serdecznie🙂

sturecki

2026-01-14

Dzięki - pozdrawiam serdecznie!

Moona@

2026-01-14

Jak dobrze, że nie mam w domu pantofli :)
Podziwiam mężczyzn, którzy prowadzą rodzinę, bo to bardzo obciążająca funkcja.
Ale, gdy żona nie przeszkadza, a pomaga i robi "co do niej należ", można razem naprawdę dobrze żyć mz

sturecki

2026-01-14

Bez pantofli jest luźniej w domu. A tak serio: jak jedno drugiemu pomaga, a nie przeszkadza, to rodzina sama się „prowadzi” i lżej się oddycha.
Pozdrawiam.

Motylek78

2026-01-14

związek opiera się na obustronnym szacunku
więc w zasadzie szanując siebie szanujemy partnera
tam pod pantoflem nic się nie zbiera
Pozdrawiam serdecznie 🦋

sturecki

2026-01-14

I tak to działa - jak jest szacunek z obu stron, to pantofel zostaje na nodze, a nie na czyjejś głowie.
Pozdrawiam.

marcia^(*)

2026-01-14

Jeden z tych tematów, który nazwałbym wstydliwym: z jednej strony kobieta nieumiejące zaufać, a z drugiej mężczyzna pozbawiony sprawczości. Bardzo powszechna sytuacja, bardzo problematyczna, wywracająca role role góry nogami, a traktowana jak coś normalnego

sturecki

2026-01-14

No właśnie - niby żart, a wychodzi życie: ona nie ufa, on nie stoi na swoim, i wszyscy udają, że „tak ma być” - a potem się dziwią, że w domu ciągle coś uwiera.
Dziękuję. Pozdrawiam.

Elżbieta

2026-01-14

Pod pantoflem niewygodnie, niby spokój i brak odpowiedzialności za decyzje, ale z drugiej strony jednak ugniata i wyraźnie spłaszcza, mam wrażenie, że im więcej pantofla tym mniej faceta.
Serdecznie pozdrawiam:)⭐️

sturecki

2026-01-14

Coś w tym jest - im więcej pantofla, tym mniej miejsca na własny krok - spokój spokojowi nierówny, bo jak ugniata, to już nie spokój, tylko wygoda cudzym kosztem.
Pozdrawiam.

NO1R^(*)

2026-01-14

Pantofel jako rodzaj pewnego ucisku nie kojarzy się zbyt dobrze.

A kto żyje pod pantoflem czy nad pantoflem tu już kwestia charakteru i/lub wygody.

sturecki

2026-01-14

Pantofel to pantofel - jak czujesz ucisk, to wiesz, gdzie jesteś - a „nad” bywa tylko w gadaniu, bo życie szybko sprawdza, kto naprawdę stoi na czym.
Pozdrawiam.

Wanda Kosma

2026-01-14

Ciekawy tekst. I smutny. Zgoda na życie pod pantoflem to wygoda niepełnej odpowiedzialności za wlasne życie - która jednak wiele kosztuje.
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-01-14

Może i wygoda, ale taka jak koc pod pantoflem - niby miękko, a jednak człowiek spłaszczony - bywa i tak.
Pozdrawiam.

Monika Larn

2026-01-14

Jest taki sucharek internetowy: Dopóki Janek się nie ożenił, nie wiedział, że można źle wstawić mleko do lodówki.
Druga strona sucharka jest taka, że może faktycznie źle to mleko do tej pory wstawiał... :)

sturecki

2026-01-14

No i widzisz - przed ślubem mleko „stało gdzie stało”, a po ślubie nagle ma regulamin - tylko jest szansa, że dopiero wtedy wreszcie trafiło na właściwą półkę.
Pozdrawiam.

Migrena...1^(*)

2026-01-14

ten co wie, co podnieść, a co zostawić, już zna smak życia !!!

pozdrawiam :!

sturecki

2026-01-14

I to jest mądre, bo kto umie podnieść, co trzeba, a resztę zostawić, ten już nie dźwiga życia na plecach.
Pozdrawiam!

andrew

2026-01-14

Myślę ,że jest remis.
On rządzi do połowy,
Ona do końca.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-01-14

Hi, hi ... toż to remis z wyraźnym wskazaniem!

Marek Żak

2026-01-14

Dostało się temu mężowi, pod pantoflem w grupie z okruszkami, ulotkami i śmieciami. Z obserwacji rzeczywiście sporo znajomych tam się umieściło, a ich żony rządzą, ale jakoś szczęśliwe nie są. Pozdrawiam.

sturecki

2026-01-14

Najwyraźniej to wina/zaleta pantofla ... zależy od punktu widzenia tego powszechnego zjawiska.

Krystek

2026-01-14

Tak już jest, że czasami ustępujemy
dla świętego spokoju.
Serdecznie i radośnie pozdrawiam:)

sturecki

2026-01-14

Czasem lepiej odpuścić, żeby mieć spokój w głowie, a nie rację na siłę.
Pozdrawiam serdecznie i radośnie.

elvie

2026-01-14

Pod pantoflem można znaleźć to, co zamiatamy pod dywan.

sturecki

2026-01-14

Nie przypuszczałem, że zadeptujesz swoje wiersze, a jeśli już, to spodziewałbym się kilkaset.

elvie

2026-01-14

Tylko kilka wierszy.

sturecki

2026-01-14

O tak, pod pantoflem leży cały nasz „porządek”: kurz, prawda i te sprawy, co miały zniknąć pod dywanem.
co/kogo ostatnio schowałaś pod pantofel?

jolka

2026-01-14

Mądrość tak ale nie radość,oczywiście coś trzeba wybrać.Niestety,jest to wybór przymusowy...Smutny ten wiersz,utarło się,że pantofel musi być damski ale nie zawsze.Świetny wiersz jak instrukcja dla przydeptanych

sturecki

2026-01-14

Radość czasem ucieka, ale mądrość zostaje i mówi „ogarniasz” - a pantofel nie ma płci, ma tylko ciężar. Dzięki, niech ta „instrukcja” komuś pomoże wstać-uciec przed zadeptaniem.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-14

Bo prawda jest taka
jak raz pod pantofla wejdziesz
To trudno dać drapaka.
Pozdrawiam.

sturecki

2026-01-14

Prawda - jak już wejdziesz pod pantofel, to drapak jest możliwy, tylko trzeba go zrobić małymi krokami, a nie z biegu.
Pozdrawiam.

Waldi1

2026-01-14

no to trafiłeś tym wierszem w moje serce … myślałem że to ja w domu głową kręcę ...a okazuje że Zołza mnie ma pod pantoflem i na stojąco pod dywan wchodzę ..gdy na mnie tylko spojrzy … ani klucza ani pilota do domu nie mam ...bo się boi … że wszystko rozdam biednym … jem to co ze stołu spadnie każdy okruszek zbieram skrupulatnie … na każdym kroku mnie pilnuje ..nawet jak bruk z nudów szlifuję … itd. ...zawsze chciałem być lwem ... a jestem tylko kocurem ..który potrafi tylko mruczeć … dobranoc ..

sturecki

2026-01-14

Czyżby o innym rodzaju pantofla?

Waldi1

2026-01-14

i dzięki Twojemu wierszowi teraz napisałem wiersz z humorem ..bo mnie zainspirowałeś ... dobranoc ...

sturecki

2026-01-14

Widzę, że u Ciebie „król dżungli” ma miseczkę pod stołem - ale spokojnie, kocur też rządzi, tylko po cichu: mrukniesz raz i już wszyscy myślą, że to oni wydali rozkaz.
Śpij dobrze.