Twoje Wiersze - Skamieniałość

Skamieniałość

biały (bez rymów)

2026-01-18 09:31

.

Na skrawku papierowego ręcznika
ociekają ząbki
zwykła protezka

profil podniebienia
konieczne dopełnienie tam
gdzie brak i brak tam
gdzie było

Skamieniały szkielet
wyrzucony na brzeg
opowiada historię
rozmów
żartów
posiłków

polowań na dnie oceanu

Nieruchome odnóża
bezużytecznieją z każdą chwilą
ciało stygnie

Przepaść pomiędzy
potrzebą i jej brakiem
rozciąga się coraz bardziej

jeszcze nie widać

ząbki schną

.

Pamięci Mirka, zmarłego ledwie wczoraj (17.01.2026)
Był bardzo ciekawym człowiekiem. Inteligentnym z ogromnym poczuciem humoru.
Dla postronnych - jednym z mieszkańców DPS.

autor

Czasem

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

6 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

pół godziny temu

Przejmujący kadr żałoby - zwykła protezka na ręczniku staje się skamieniałością po człowieku pełnym rozmów i żartów, a to „ząbki schną” brzmi jak najcichsze pożegnanie.
6/5

Czasem

kwadrans temu

Dziękuję STu za wczytanie. To co nieodwracalne czasem dociera do nas w obrazie pozornie zwykłym i oczywistym.

Pozdrawiam Cię serdecznie!

ksantypa

godzinę temu

Bardzo oryginalny przekaz. Pozdrawiam:)

Czasem

kwadrans temu

Dziękuję ksantypo. Życie zaskakuje również drogami naszych myśli.

Pozdrowienia!

samisen

godzinę temu

Poruszający wiersz...
Pozdrawiam

Czasem

godzinę temu

Dziękuję Jarku!

Moona@

godzinę temu

Empatia, która wzrusza, tak po ludzku i poetycko!
Pozdrawiam :)

Czasem

godzinę temu

Dziękuję Moona :)
Zachowam sobie ten wierszyk jak skamieniałą pamiątkę po Mirku.

Pozdrowienia serdeczne!

rzabaprzezrz

dwie godziny temu

Niesamowity wiersz o odejściu...Przeżywamy śmierć naszych podopiecznych, byli nam bliscy...Pozdrawiam serdecznie Kasiu, dobrego dnia:)

Czasem

dwie godziny temu

Tak. Stają się bardzo bliscy.
Kiedy wczoraj czyściłam protezkę śp. Mirka , żeby oddać ją Zakładowi Pogrzebowemu, dotarło do mnie, że ten przedmiot ma swój niepowtarzalny kształt, który pozostanie w pewnym sensie świadkiem jego indywidualności. Niby oczywista sprawa. A jednak...

Dziękuję Ci Rzabko i pozdrawiam Cię serdecznie!