Twoje Wiersze - Cmentarze miast

Cmentarze miast

rymowany

2026-01-25 15:17

.

Cmentarze jak miasta,
miasta jak cmentarze
Ciała pogrzebane
pod nasypem zdarzeń

Pod powierzchnią zdarzeń
pod skorupą znaczeń
stały zestaw marzeń
że chciałbyś inaczej

Inaczej od jutra
jutro zawsze piękne
jak magiczne lustro
pełne dawnych pęknięć

Cmentarze jak miasta…

W sarkofagu miasta
krzyku nikt nie słyszy
Uporczywy jazgot
to odmiana ciszy

Tu neonów znicze
światła niepamięci
pozorują życie
na powierzchni śmierci

Cmentarze jak miasta…

Malowana maska
wprost z Salonu Beauty
Piękno jak z obrazka
i do trumny buty

W próżnym rytuale
przed zwierciadłem krzywym
W ciągłym karnawale
tańczy trup jak żywy

Cmentarze jak miasta...

Nakaz bycia sobą
jak przymus upiorny
niesie ponad groby
nieskuteczne modły

Alejkami cienia
martwy płynie sen
Imię Ci odmienia
na „Szczątki N.N.”

autor

Czasem

przejdź do strony autora

Jesteś Premium.
Dziękujemy!

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jan Kępiński

pół godziny temu

Ponuro, ponuro jakby przeczucie?
Oj niedobrze z nami ale z Tobą OK, jak czytam.
Jest nastrojowo choć minorowo.

maciejka

pół godziny temu

Nie lubię miasta, tzn. lubię, ale na chwilę. Czasem na dłuższą chwilę - w mieście trudniej odnaleźć człowieka - jest i chce być anonimowy. Ale gdy wejdziesz w głąb człowieka - tego z miasta - i on potrzebuje obecności.
Dobry wiersz, bardzo dobry :)

sturecki

godzinę temu

Mocne i świetnie ponure: robisz z miasta sarkofag z neonowymi zniczami, gdzie jazgot jest tylko inną odmianą ciszy. Zwróciłem uwagę na obrazy „Salonu Beauty” i „do trumny buty” – karnawał, który udaje życie, a w środku tańczy już trup. Zaś puenta wbija jak tabliczka na grobie – w tym rytuale „bycia sobą” człowiek łatwo traci imię i zostają tylko „Szczątki N.N".
6/5

Czasem

pół godziny temu

Dziękuję serdecznie STu! Bałam się, czy nie przesadziłam z ponurym klimatem, ale... nie dało rady tego w jaśniejszych barwach odmalować.

Pozdrawiam Cię najserdeczniej!

Przeboski Mandaryn

godzinę temu

Bardzo znakomity wiersz

Czasem

pół godziny temu

Dziękuję uprzejmie i kłaniam! :)

Pokaż mniej

Logowanie