Znakomity wiersz dla Szczególnej Osoby, rozrzewnił mnie. Znam dobrze te podróże i to uczucie z puenty. Kłaniam się nisko Poecie :-)

A ja myślałem ,że to dla wandy w...

Warto zatem było nie wprost się ośmielić pod Twoim komentarzem... szepnąć o niepozornych ścieżkach w kłębowisku nobliwych dróg. Mamy w głowie sporo wiedzy, konotacji. Jednak (pozwolę sobie na osobiste wyznanie) w najtrudniejszych doświadczeniach dawno odkryłam, że ani wiedza, ani przeczytane tomy i tomiska, ani wielkie nazwiska czy największe idee - nie były zupełnie przydatne. Ważny był, i zawsze jest, kontakt z własnym duchem. Odwaga oczekiwania na pierwszy śnieg. Ważnym jest nie bać się czuć.

To jeden z najpiękniejszych wierszy, jakie otrzymałam. Wiersz od wspaniałego Poety, bo takim Cię widzę - co jest dla mnie niespodziewanym zaszczytem. Wiersz jest mi bliski, każde jego słowo Czuję, co może "udowodnię" poniższym skromnym linkiem.
Bardzo Ci dziękuję za ten dar; rozjaśnił mój dzień.

https://www.twojewiersze.pl/pl/wiersz,YDFCN2UwczYyOScwczE-NUM4JTU

Razem z duchem inaczej można interpretować słowa choćby czyściej bez myślowego chaosu 🙂❤️

Przepiękny wiersz o poetce, dedykowany Drogiej Wandzie:)

Puenta jest wzruszająca, taka jest właśnie rola poezji, a Poetka Wanda, swoją twórczością - cudownie uwrażliwia czytelniczego ducha... za co i ja z serca Jej dziękuję.

Zostawiam wszystkie dostępne mi gwiazdki.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Prostaczku:)

To wiersz o bezradności myśli – za małych, by udźwignąć „powód” – i o tym, kto naprawdę potrafi przenieść ciężar.
Romantycy cukrują ostateczność, filozofowie drażnią gotowcem – a Poetka robi rzecz najprostszą i najdziwniejszą: wysyła duszę w czas i wraca ze słowami, które nie tłumaczą, tylko przywracają czucie.
6/5