Symbioza z naturą
11/11/11/5/11/5
oddech lasu otacza aromatem;
balsamiczna woń płynie strumieniami,
wiosennym światem.
Urokiem wabią tysiącletnie dęby -
jak życia zręby.
Błyszczące strugi płyną do jeziora,
gałęzie podziwiają wody drganie.
Wiosna i lato, pełna soków pora;
ożywcze trwanie.
Bogactwo tchnień przenika, moc napełnia -
to życia pełnia.
Odnaleźć trzeba siłę zrozumienia,
zjednoczyć swą istotę z otoczeniem;
odnaleźć własną aurę w słońca drżeniach -
całym istnieniem.
Kto pojmie życiodajny wpływ przestrzeni,
dolę odmieni.
Słychać szept kwiatów polnych, zapach lipy;
zbiera szeptucha zioła, które leczą.
Świat o poranku barwny, w nocy cichy,
gdy gwiazdy świecą.
Jeśli uwierzysz mocno, to zadziała;
w tobie moc cała.
