Twoje Wiersze - nowa historia życia

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

13 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

2026-01-08

Miejmy nadzieję, że nowy rok, przyniesie słoneczne dni, Bardzo udany wiersz:)
Pozdrawiam, Jarku:)⭐️

samisen

2026-01-08

Tego bym chciał... Dziękuję, Elu ;-)
Pozdrawiam serdecznie

Annna2

2026-01-08

Poetycki bardzo, wzruszasz.
I dalej pozwolę sobie fragm z ks. Twardowskiego.

"Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego."

samisen

2026-01-08

Dziękuję, Aniu za te słowa i za Twardowskiego
Ten fragment zawsze trafia prosto w środek, przypomina, jak kruche jest „potem” i jak bardzo liczy się „teraz”. Jeśli wzrusza, to znaczy, że jeszcze umiemy czuć i pamiętać i może właśnie dlatego poezja jest nam tak potrzebna, zatrzymuje to, co chce uciec, i pozwala pobyć chwilę z tymi, których już nie ma albo których boimy się stracić. Dziękuję za to przypomnienie o uważności i czułości na co dzień.
(Już nie zmarnuję ani chwili…)
Pozdrawiam serdecznie

legenda

2026-01-08

Nowy Rok nie zapomina co wydarza się przed nim zawsze zostaje Nowy Rok to symbol by iść dalej:)pozdrawiam 5/6

samisen

2026-01-08

Czasu nie da się zatrzymać, nie da się go cofnąć. Można tylko patrzeć, jak odchodzi — z ludźmi, chwilami, uczuciami, które kiedyś wydawały się wieczne.
Dziękuję za refleksje i pozdrawiam serdecznie ;-)

jolka

2026-01-08

Świetny wiersz o porannym niezdecydowaniu:czy już definitywnie skończyc ze snem a może trwać jeszcze w oczekiwaniu na hasło do wstania,bo podobno warto...Piekna chwila na granicy światów...

samisen

2026-01-08

Ciekawa interpretacja - dziękuję serdecznie ;-)
Pozdrawiam

Czasem

2026-01-07

To czasem bardzo potrzebne, pozwolić czasowi biec bez nas.

Pozdrawiam Jareczku!

samisen

2026-01-08

Dokładnie. Czasem największym aktem odwagi jest zrobić krok w tył i pozwolić, żeby świat toczył się dalej swoim rytmem.
Dajmy czasowi czas... ;-)
Dzięki, Kasiu
Pozdr.

Naja

2026-01-07

Czas się zatrzymał. Ze wspomnieniami, z tęsknotą.
Piękny, nostalgiczny wiersz, pełen oczekiwania i nadziei.
Serdecznie i ciepło pozdrawiam :-))

samisen

2026-01-08

Tak, to taki moment zawieszenia pomiędzy snem a jawą, w którym codzienność zostaje zatrzymana, a czas traci swoją zwyczajową władzę nad człowiekiem.
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie ;-)

dziemar

2026-01-07

Piękny ten oddech poranka. Wspaniały wiersz. Gratuluję i pozdrawiam.

samisen

2026-01-08

Dziękuję serdecznie i również pozdrawiam

Waldi1

2026-01-07

piękny wiersz Jarku i ta cisza niech wami oddycha .... pozdrawiam serdecznie ...

samisen

2026-01-08

Dzięki, Waldku
Pozdrawiam

Larisa

2026-01-07

'Nowe' - zatrzymane gdzieś za drzwiami, za firanką wspomnień... zupełnie jakby 'stare' - nie chciało odpuścić. Emocje zawieszone w powietrzu. Stagnacja. Oczekiwanie.
Bardzo piękny wiersz!
Serdecznie pozdrawiam, Jarku:)

samisen

2026-01-08

Masz rację… Nowy Rok, „czekający za firanką”, jawi się jako granica pomiędzy tym, co intymne i bezpieczne, a tym, co nieuchronne – dniem i obowiązkami, a także jako zapis początku „nowej historii życia” – nie w sensie dramatycznego przełomu, lecz cichego, wewnętrznego narodzenia się bliskości, spokoju i wspólnego istnienia.
Dziękuję za odwiedziny, Lariso i pozdrawiam serdecznie ;-)

Groschek^(*)

2026-01-07

wydaje mi się, że cierpisz niepotrzebnie: ja Ci tego oczywiście nie zdejmę, ale czasem karamy się najwyraźniej; on bowiem mieni się nie tylko w promieniach słońca; potrafi stworzyć całkiem nową, nikomu nie znaną jaskinię płaczu i zgrzytania zębów tylko po to, żeby człowiek stracił do na zawsze.. 🙄

samisen

2026-01-08

To być może jedynie, taka moja poezja codzienności, w której najważniejsze wydarzenia dokonują się jedynie w ciszy, trwaniu i spokoju.
Dzięki, że wpadłeś ;-)
Pozdrawiam

Groschek^(*)

2026-01-07

czasem karamy się najwyraźniej - tu podmiotem oczywiście jest czas; to taki mój styl pisania, by zasypiających wybudzić niejako od wewnątrz.. pzdr. serd.

Groschek^(*)

2026-01-07

do => go (prawie na końcu)

Lenia

2026-01-07

Bardzo ładny wiersz, jeszcze jakaś melancholia wisi w powietrzu:):) serdecznosci:):)

samisen

2026-01-08

Tak jakby wisi… Miłość nie potrzebuje słów – imię ukochanej osoby „krąży w powietrzu bez głosu, bez potrzeby”. To uczucie jest spokojne, dojrzałe i pełne akceptacji chwili takiej, jaka jest. Dziękuję serdecznie i pozdrawiam gorąco ;-)

Colette

2026-01-07

No i proszę, udało Ci się powrócić do cyklu wierszy, które ujmują swoją "ludzkością" :) ...I świadczą o kunszcie poetyckim...
Bardzo udany utwór, wersy biegną wprost do serca, chociaż drogi wyboiste, albo zasypane śniegiem.
6/6
Pozdrawiam :)

samisen

2026-01-08

Cieszę się, że mój 'powrót' został odebrany właśnie przez pryzmat „ludzkości.” Jeśli wersy dotarły do serca mimo wybojów i śnieżnych zasp, to znaczy, że wiersz znalazł swoją drogę. Dziękuję za obecność i tak ciepły odbiór. ;-)
Pozdrawiam

Izka1^(*)

2026-01-07

Twój wiersz emanuje spokojem, subtelnością i intymnością. Skupia się na codziennych detalach, uczuciach i ulotnej atmosferze poranka, co tworzy bardzo osobisty nastrój. Pozdrawiam z podobaniem 🙂

samisen

2026-01-08

Cieszę się, że ten spokój i poranna intymność w wierszu, znalazły u Ciebie oddźwięk. Dziękuję serdecznie i pozdrawiam ciepło. ;-)

Odyseusz62

2026-01-07

Ładny wiersz.
Pozdrawiam.

samisen

2026-01-08

Dzięki Ci bardzo
Również pozdrawiam ;-)

Pokaż mniej

Logowanie

nowa historia życia

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji