Twoje Wiersze - Poetą jestem - autosatyra

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

TESSA

2026-04-21

absolutnie się z tym NIE ZGADZAM :)

Odyseusz62

2026-04-11

Dopóki cię to bawi....
Pozdrawiam.

Ahsoka

2026-04-11

Z wierszami tak już jest, że jednym pasują innym nie. Miło mi, gdy coś komuś pasuje, a jak nie pasuje, to się nie przejmuję i pisze dalej. Czasem wiersze sypia się jak z rękawa, czasem trzeba poczekać na natchnienie. Wiesław Kazanecki mówił, że "Wiersz przychodzi jak łaska"... Nieważne, co i w jakiej ilości napiszemy, nigdy nie będziemy mogli powiedzieć, że jesteśmy spełnionymi poetami. Zawsze będziemy czuli niedosyt i zawsze "wiersz życia" będzie dopiero przed nami. "Pseudowiersz" - to też wiersz :))

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Pięknie powiedziane :)

Ahsoka

2026-04-11

Co prawda, to prawda, na bolączki duszy i umysłu poezja jest doskonałym lekarstwem a gdyby bolączek zabrakło, zabrakłoby też poezji... Podobno najpiękniej piszą Ci, którzy cierpią. I podobno najpiękniej piszą Ci, którzy kochają. A to znaczy, że w wierszach musi być różnorodność, bo i wiersze tylko o miłości i tylko o cierpieniu szybko by się znudziły. Piszmy więc to, co nam akurat w duszy gra, raz na smutną, raz na wesołą nutę :)

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Do Marka Aureliusza, to mi tak daleko, że nie starczyło by życia na połowę drogi 😅 ambicje też mam zdecydowanie mniejsze :) Może kiedyś, kiedy już dojrzeję literacko, ktoś kiedyś za jakiś wiersz nazwie mnie poetą, nie liczę na to :) jeśli już, to liczę, że pisanie nadal będzie "terapią" na bolączki duszy i umysłu :)

Ahsoka

2026-04-11

Marek Aureliusz podchodził do poezji z rezerwą, uznając ją za formę rozrywki o znikomym znaczeniu dla rozwoju moralnego. Choć dostrzegał w niej użyteczne myśli, jako stoik przedkładał surową prawdę, logikę i filozoficzne poznanie rzeczywistości nad poetyckie dekoracje, uznając sztukę słowa za mniej trwałą od prawdy :)

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

To prawda, nie ma dla autora lepszej nagrody, od bycia docienionym za swoją pracę :) I prawda też, że ten niedosyt, jest swego rodzaju kontynuacją, dalszą drogą do spełnienia. Niektórych, a nawet wielu rzeczy, które napisałem, nigdy nie powinno się uznawać za jakąkolwiek formę literatury 😄 chociaż powoem nieskromnie ten o tu wyżej, wyszedł całkiem... poprawnie 😄 Dziękuję za ciekawą i celną refleksję :)

eSka

2026-04-11

zdecydowanie bardzo dobra satyra, fajnie się to czyta, słowa płyną wartkim strumieniem.
Podobny temat poruszyłem w swoich II wierszykach ("do wrażliwej poetki" i "wypalenie") - zapraszam.

z podobaniem!
Stef

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Dziękuję za czas i komentarz. Zajrzę koniecznie :)

Krystek

2026-04-11

Wszystko OK - jest sens, rym i rytm
Wiersz w formie i treści udany
Serdecznie pozdrawiam z uśmiechem
radosnym:)

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Dziękuję ślicznie za pozytywną opinię i odwzajemniam uśmiech :)

sturecki

2026-04-11

Autoironia trafiona w punkt – niby „nie umiem”, a jednak słowa same się pchają, jakby ta niedoskonałość była właśnie Twoim sposobem na pisanie.
Trzy strofy trzymają się średniówki 4/4, ale dwie ostatnie niweczą pracę tego ośmio-zgłoskowca. A szkoda. Na razie, nie oceniam ... może będzie poprawka.

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Właśnie zastanawiałem się jak by tu wyrównać tekst, żeby go nie popsuć :) Technicznie jest do szlifu :) Dziękuję za celny komentarz.

Viola Arvensis

2026-04-11

Rytm, rym- wszystko się zgadza. Treść z pomysłem.
Świetnie :)

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-11

Można powiedzieć, że tekst powstał na kolanie, tak na marginesie miało powstac coś zupelnie innego 😄 Pomysł to podstawa :) Dziękuję za czas i komentarz :)