To jest właśnie wydźwięk bycia dobrym wraz z bogatym wnętrzem

poprzez czas chęć, by jej siła do życia w natłokach tych cierpień

po prostu mogła przyjść do niej, gdy ja jestem i będę

non stop wśród doraźnych spojrzeń, by nareszcie z impetem



Mogło przyjść do niej zdrowie, lecz jest to straszny, żmudny proces;

Podnosić wciąż się codziennie wewnątrz - naszym wspólnym torem

by mogło zawitać słońce do nas oboje, po drodze

tych odsłon danych nam z losem, co nadto w sobie są w kontrze



Lecz jest całkiem odwrotnie, bo one mają posłużyć

lepszej aurze powrotnej z głową niejako po burzy

z tym, że przecież nic takiego się między Nami nie stało

przy niej chcę chcieć, gdy ta ciemność gdzieś w głębinach tkwi jej znamion



Chcę przeżyć dla niej mój natłok myśli, który jak odium

mnie w bezlik zmartwień wśród spraw wgłąb przyćmił - unikać dołków

jest lepiej, gdy wiem, że nie ma w tym wszystkim mojej winy

więc dzierżę życie w gehennach psychicznych wciąż cierpliwy