Wiersz przepotworzył
Napisałbym wierszyk co by przepotworzył
Smutki i żale
Z przeszłości detale
W myśli radosne
Aż serce rośnie
I nie przestanie
Przebaczać stale
I tęsknić zapomni
Nim ktoś o nim wspomni
Pamiętać lecz będzie
Że dobro kiełkuje wszędzie
Pamiętać też będzie
Tylko chwile piękne
Tylko te wyjątkowe
A nie małostkowe
Wypominanie
By mogło się poczuć wspaniale
By mogło bić w rytmie słońca
I bić by się mogło o radość bez końca
Musi zapomnieć musi przebaczyć
Wszystko co przeszłość zdążyła zaznaczyć
Blizną na tafli szczęścia
Teraz tylko dobre emocje są do wzięcia
Szczęście to nie matematyka
A wskazówka czasu bezlitośnie tyka
