Twoje Wiersze - nie szyję losu...

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

aff^(*)

2026-03-29

Ładnie nawiązałaś do pani Wisławy czyli "w parce" do losu kobiecego. Pozdrawiam :-)

naskraju*^(*)

2026-03-29

Panią Wisławę widywałąm na Krupniczej, a moja znajoma ma jej uroczy kapelusik.

naskraju*^(*)

2026-03-29

Lubię nosić parki i też lubię poszukiwać i łączyć w pary ludzkie losy.

Spokojnej niedzieli

Monia

2026-03-28

Czasem los sprzyja, a czasami wręcz potrafi nas dobić pozdrawiam 😉

naskraju*^(*)

2026-03-29

Czasem dostajemy dobrego kopa na opamiętanie.

Dziękuję i spokoju życzę

Mitylene

2026-03-28

W szufladzie możemy trzymać " garść wspomnień" , być może niezrozumiałe dla świata, ale są one nasze i ważne i dlatego tak skrzętnie je przechowujemy... Nostalgiczny wiersz o przemijaniu, e które jesteśmy " zaplątani " tak jak przywołany w wierszu motek sznurka...Pozdrawiam serdecznie :)

naskraju*^(*)

2026-03-29

Dzięki za garść wspomnień i za zaplątanie.

Pozdrawiam

LydiaDel

2026-03-27

Przejmujący wiersz. Przeszłości nie da się wymazać ani związać w węzły. Nie da się od niej uwolnić. Może lepiej zostawić ją tam, gdzie jest. 6/5 Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

naskraju*^(*)

2026-03-29

Pewnie tak, by było najlepiej, Wymazać, ale przeszłość jest wpisana w nasze życie.

Spokojnej niedzieli

Waldi1

2026-03-27

ja w takich momentach polecam swoje radości i smutki Bogu ... pozdrawiam serdecznie ... tak troszeczkę odleciałem ... pozdrawiam serdecznie ...

naskraju*^(*)

2026-03-29

Wszyscy tam kierujemy swoje myśli. Bez tego niejesteśmy tutaj.

Pozdrawiam niedzielnie

Bożena Joanna

2026-03-27

To tak jak w mitologii mojry tkają nasze losy, ale my staramy się zawsze przeciwstawić złu i wszelkim znakom. Czy rządzimy sami sobą czy los jest nieubłagany. Nie wiem.
Przejmujący wiersz.
Pozdrowienia, nie daj się losowi!

naskraju*^(*)

2026-03-29

Oj, tak zamotane są nasze ścieżki życia. Przędzić nić życia, dopóki śmierć ją nie przerwie.

Pozdrawiam serdecznie

Krystek

2026-03-27

Niestety żadne zaklęcia losu nie zmienią.
To my musimy się z nim zmagać i nie
poddawać.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

naskraju*^(*)

2026-03-29

Człowiek poszukuje wciąż drogi i czasem wierzy w horoskopy.

Uściski

Elżbieta

2026-03-27

Trudno wygrać z losem jeśli uznamy, że to on kieruje naszym życiem, ale jeśli już coś się zdarzyło, mamy nad tym, a przynajmniej pamięcią , jakąś kontrolę, czy da się zamotać i zamknąć? Przed oczami mam obraz René Margritte "Kochankowie" i nawet nie potrafię wyjaśnić dlaczego, może za sprawą, zamknięcia nie tyle w węzłach, co właśnie zamotania...
Pozdrawiam serdecznie Ulu:)⭐️

naskraju*^(*)

2026-03-29

Kochankowie - niesamowita w tym obrazie jest biała tkanina. Cała prawda, bez plam na zewnątrz. A co wewnątrz? I to jest nieodkryte drugie dno tego dzieła. Niemożność poznania wnętrza człowieka.
Lalki Motanki bez twarzy?

Pozdrawiam

Annna2

2026-03-27

osobisty tekst i sugestywny
"złe duchy na amen i na litość boską"- zakończenie Ula wbiło mnie w ziemię.
Poruszasz
6/5

naskraju*^(*)

2026-03-29

Dziękuję Anno za spojrzenie.

Miłej niedzieli

sturecki

2026-03-27

Szycie miesza się z zabobonem, pamięcią i próbą ocalenia czegoś, co już dawno zaczęło się pruć – bardzo ludzkie, bardzo splątane ... z tych szmatek i węzłów robi się nie robótka, tylko mały rytuał przeciw stracie.
6/5

naskraju*^(*)

2026-03-29

Strata bez twarzy i bez uczuć. Takie lalki motanki.
Ocalić jedynie zapomnienie można, ale po co? Kiedy wszystko już poprute.
Zacząć od nowa? Kiedy czasu brak...

Spokojnego dnia