X
Kolanda
antyczny
2026-01-15 08:00
"Czasami ceni się kogoś za bardzo, aby można go było pokochać"
(I.Kant)
(I.Kant)
Zaro farorz po kolandzie chodziuł bandzie.
Za niam mesdiner zwónószkam zwóni,
i kożdan ziyi co ksióndz jidzie.
A potam Łón pośwanci chałupa,
z ludziami pogada.
A parasija śćklisto sia pomnianiała.
Krzyż, bzioły deka i lichtorze.
Pospołu mózione pociyrze,
śwante łobroziki i bómbóny
dzieciukom dowone.
Zaraz proboszcz po kolędzie chodził będzie.
A przed nim ministrant dzwoneczkiem dzwoni
i każdy wie, że ksiądz z wizytą nadchodzi.
Dom poświęci, z ludźmi porozmawia,
i "Ojcze nasz" mówiony razem.
A cała parafia jasnością dziś świeci
cukierki i święte obrazki dla dzieci.
Krzyż, biały obrus i lichtarze.
Czy jeszcze mnie kochasz Boże?
Gwarą warmińską. I przekład
z dodaną ostatnią frazą.
