Przemijanie tak ładnie oddane.

pięknie, niczym rwący strumień płyną słowa w Twym świetnym wierszu. Dlatego, by się podelektować treścią, przeczytałem go po raz drugi - tym razem powolutku.

lepiej jesienią życia żyć
niźli za młodu w trumnie gnić


pozdr!
Stef

Takie refleksje przychodzą do nas jesienią.
Ciekawy wiersz w listopadowym klimacie...
Serdecznie Ciebie pozdrawiam:)⭐️

Być potrzebnym
....
Hospicja i nie tylko ,
na uśmiech czekają
w zamian
radość życia dają .

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Bardzo łany wiersz.

"Ach ubogi żłobie, cóż ja widzę w tobie". :-)

Miniatura o jesiennej melancholii, gdzie dźwięki życia sypią się jak nekrologi, a świat zostaje pusty i cichy. Wiersz napisany prostym, melancholijnym językiem.

Krótki wiersz z głęboką refleksją nad przemijaniem, utratą i poczuciem pustki. Autor wyraża smutek związany z utratą witalności, zmysłów i radości życia. To utwór, który porusza tematy izolacji, samotności i braku sensu.
Pozdrawiam serdecznie Janku :)

Wyśmienicie ukazany jesienny nastrój ludzkiej duszy.
To niesamowite jak kształtuje nasze wnętrze i umysł klimat, pora roku.
Jeszcze chwilę temu nie widzieliśmy wokół pustki, nie nawiedzała nas melancholia i nagle wraz z opadem liści (listopad) wybuchają różne w nas tęsknoty... wspomnienia.
Wystarczy, że spędzę w samolocie dwie i pół godziny i już na lotnisku nie poznaję siebie, jak ważny jest dla człowieka, błękit słonecznego nieba:)
6/5.
Serdecznie pozdrawiam

Elegancka depresja – klawiatura zamienia się w epitafium dla weny, a nuty umierają jak muchy pod lampą. Brzmi jak „Requiem dla pomysłów”, tylko w wersji domowej, przy biurku i z kawą już chłodną.
6/5

Jesienią najbardziej odczuwamy
przemijanie.
Serdecznie pozdrawiam:)

Bym pole minował
gdybym był Norwidem co do "przeszłości "
PRZESZŁOŚĆ



1

Nie Bóg stworzył przeszłość i śmierć, i cierpienia,

Lecz ów, co prawa rwie,

Więc nieznośne mu - dnie;

Więc, czując złe, chciał odepchnąć spomnienia!



2

Acz nie byłże jak dziecko, co wozem leci,

Powiadając: "O! dąb

Ucieka!... w lasu głąb..."

- Gdy dąb stoi, wóz z sobą unosi dzieci.



3

Przeszłość jest i dziś, i te dziś daléj:

Za kołami to wieś

Nie - jakieś tam... cóś, gdzieś,

Gdzie nigdy ludzie nie bywali!...

Ale że Nim nie jestem to tak wypośrodkuję
%?% ups
polemizował i 5/5

No niestety ale nie będziemy już młodsi
Trza po plaży więcej teraz chodzić...
Przemijanie trwa nieubłaganie 😀
Pozdrawiam

pięknie ... ale ja świat widzę inaczej ... nawet gdy śmierć powoli nadchodzi ... żyję każdym dniem z radością i miłością ... pozdrawiam serdecznie ...