Twoje Wiersze - CHMURA – URLOP KSZTAŁTÓW

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

19 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jastrz

2026-01-28

Niby bez formy a jednak...
Płaskodenne kłębiaste cumulusy, pierzaste cirrusy, warstwowe stratusy...
Za każdym podmuchem wiatru zmieniają kształt, ale ich "cechy gatunkowe" są niezmienne.

sturecki

2026-01-28

No i tu masz rację - chmura raz bez formy, raz z “rodowodem”. Ja sobie patrzę i mówię: zmienna jak my - tylko bez spinania się o to, kim ma być.
Pewnie już dyżurujesz, by wstawić nowy wiersz ja też!

januszek

2026-01-28

A dla mnie jak chmury
to Marek Grechuta
bo jesteśmy mieszkańcami ziemi co uczymy się od obłoków (chmur)

https://www.youtube.com/watch?v=qtSAVLVR6Po

sturecki

2026-01-28

I pięknie - Grechuta uczy patrzeć w górę bez wstydu. My po ziemi, a chmury robią lekcję luzu nad głową.
Pozdrawiam.

Wanda Kosma

2026-01-28

Od razu kojarzę z moim ulubionym wierszem Szymborskiej "chmury".
To podobne spojrzenie. Totalnie swobodna obojętność chmur wobec faktu istnienia, z którego całymi kłębami korzystają :)
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-01-28

Szymborskiej nie przeskoczę, ale rozumiem skojarzenie - chmury robią swoje i mają nas w nosie, a my i tak patrzymy jak zaczarowani.
Dziękuję.

dida...^(*)

2026-01-28

to tak beztroskie! bardzo nie lubię powiedzenia ,,przerost formy nad treścią" jak gdyby te dwie materie limitowały siebie nawzajem, bzdura...pozdrawiam

sturecki

2026-01-28

No właśnie - jak komuś forma przeszkadza, to niech jej nie gniecie na siłę w cudze ramki. Dla mnie jedno i drugie może iść razem, jak chce.
Pozdrawiam.

eSka

2026-01-28

chmura jest jaka jest, a ludzie potrafią dostrzec w niej "tysiące rzeczy/postaci" i w tym tkwi jej piękno i wieloznaczność.
ciekawa mini
Pozdr!
Stefan

sturecki

2026-01-28

No właśnie - chmura robi swoje, a my dorabiamy resztę. I w tym cały numer.
Dzięki.

maciejka

2026-01-28

A tak naprawdę lepiej bez formy :-)

sturecki

2026-01-28

Pewnie - bez formy ma luz: nie musi nic udawać, tylko być, bujać się i płynąć.
Pozdrawiam.

Eleanor Rigby

2026-01-28

Niby banalne a takie prawdziwe w swej prostocie.

sturecki

2026-01-28

No i o to chodzi - czasem najprostsze trafia najcelniej.
Dzięki.

Magdalia

2026-01-28

Bałwaniaste chmury to cumulusy - zwiastują dobrą pogodę :)

sturecki

2026-01-28

Nie muszę znać nazwy, wystarczy że patrzę i już mi się robi jaśniej w głowie - jak „bałwany” są na niebie, to zwykle dzień jest po naszej stronie.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2026-01-28

Chciałabym nieraz być taką 'chmurą'. Żyć wolno, bez definicji, etykiet etc. 6/5 Serdeczności.

sturecki

2026-01-28

Też bym czasem tak chciał - płynąć swoje i nie tłumaczyć się nikomu. A etykiety? Niech sobie wiszą na słoikach, nie na ludziach.
Pozdrawiam.

matka

2026-01-28

Witaj Staszku , ciekawy temat wiersza, bardzo zgrabnie opisałeś możliwości chmur.
Cieplutko pozdrawiam Irena

sturecki

2026-01-28

Witaj - dziękuję. Chmury mają więcej pomysłów niż my, ja tylko je podpatruję. A skoro wiesz, że zgrabnie to pewnie często je podpatrujesz?
Cieplutko pozdrawiam.

Migrena...1^(*)

2026-01-28

Twoje wiersze .

zwykłe słowa.

a zawsze znajduje w nich coś co mnie zatrzymuję.

jakaś ulotność która jest stała.

czasem brak smaku ktory jest smakiem.

czasem pustka która okazuje się pełnią.

to jest świetny literacki warsztat z filozoficzna głębią.

czasem trzeba ja wyłuskać - ale ona zawsze jest.

sturecki

2026-01-28

Dzięki Ci - serio. Piszę tak jak lubię, umiem i potrafię, a jak coś zatrzymuje, to znaczy, że trafiło w swoje miejsce. Resztę dopowiada czytanie - i dobrze, bo wiersz nie ma robić hałasu, tylko zostać na chwilę.
A Twoje pisanie na razie zgłębiam. Jak się odrobię (tylko kiedy?) to szerzej o nim podyskutuję.

elvie

2026-01-28

Lubię chmury pierzaste, ponieważ jestem wiecznie potargana , dosłownie i w przenośni.

elvie

2026-01-29

Wiatr zrobił swoje.

sturecki

2026-01-28

Hi, hi ... pierzyna to prawie jak chmura ... może nie jesteś potargana, tylko niedoczesana?

Elżbieta

2026-01-28

Wszystko zależy od wyobraźni, co w nich zobaczymy. Te zimowe, są jak dach namiotu, prawdzie przedstawienie zaczyna się na wiosennym niebie, a wtedy o zgrozo, pojawiają się nawet "śnieżne bałwany", tyle, że całkiem niegroźne.
Ładny wiersz!
Serdecznie pozdrawiam:)🌟

sturecki

2026-01-28

Tak. Zimą chmury robią dach, to fakt - ale na wiosnę niebo ma już scenę i zaczyna się teatr. A „bałwany” w chmurach są najlepsze, bo topnieją bez sprzątania.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2026-01-28

* prawdziwe

andrew

2026-01-28

Forma potrafi być niewolą.
Warto wchodzić poza.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-01-28

No właśnie - forma bywa klatką. Czasem trzeba wyjść poza druty, żeby w ogóle oddychać.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2026-01-28

Też lubię obserwować zmieniające swoje kształty chmury i też podoba mi się sam wiersz, a najbardziej puenta. Pozdrawiam

sturecki

2026-01-28

Dzięki. Puenta to taki mały gwoździk, co trzyma cały wiersz, żeby nie odleciał z chmurą.
Dodam, że Twoje puenty też są niczego sobie, chociaż ich tak wyraźnie nie zaznaczasz.

Pióro Amora

2026-01-28

Minimalistyczna personifikacja. Twoja chmura to taki niebiański freelancer – bierze wolne od „kołysania bałwanów” (świetny, dynamiczny obraz!), żeby pobawić się ze słońcem w chowanego.
6/5

sturecki

2026-01-28

U mnie to po prostu chmura na wolnym - raz się bawi, raz udaje, że jej nie ma - a słońce niech się trochę pogoni, też mu się należy ruch.
Pozdrawiam.

Moona@

2026-01-28

Puenta dająca do myślenia:)
Obecnie chmury rzadko przybierają kształty.
Raczej są rozmazane jak ślady po sprayu :(
Pozdrawiam

sturecki

2026-01-28

Też to czasem widzę - jakby ktoś niebo przejechał mokrą szmatą. Ale spokojnie - trafi się dzień, że wrócą smoki i wieloryby, tylko trzeba złapać dobrą chwilę.
Pozdrawiam.

Krystek

2026-01-28

Od dziecka lubię obserwować zmieniające się
kształty chmur. Budzą wyobraźnię. Uspokajają.
Życzę wszystkiego, co dobre i miłe, co daje
szczęśliwe chwile:)

sturecki

2026-01-28

Dziękuję - i wzajemnie: niech chmury pokazują ładne rzeczy, a życie dorzuca te dobre i miłe chwile.
Pozdrawiam.

Uczeń Marka Aureliusza

2026-01-28

Gdyby tak się zastanowić, to zwykłe spojrzenie w górę, może okazać się epicką opowieścią o smokach, okrętach podniebnych i czym tam jeszcze ludzka wyobraźnia zdoła się przebić. Podoba mi się wiersz.

sturecki

2026-01-28

Dzięki - dokładnie tak: wystarczy spojrzeć w górę, a resztę dopowiada głowa. Chmura robi tylko tło, my robimy historię.
Pozdrawiam.

jolka

2026-01-28

Niektórzy mówili:forma wszystkim...Zawsze/kiedyś/ szczególnie latem wyszukiwałam czytelne kształty chmur...Niestety,w mieście to nie to samo

sturecki

2026-01-28

No pewnie - w mieście chmura ma konkurencję: dym, dachy i reklamy. Ale jak trafisz na czyste niebo, to i między blokami da się złapać jednego smoka.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-28

Też mi bliżej do chmury niż do sześcianu .
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-28

Chodziło mi o mental.

sturecki

2026-01-28

Czy na pewno tak jest? Chmury są wysoko, tylko je oglądasz, a w sześcianie pomieszkujesz. Czyżby było inaczej?

Larisa

2026-01-28

Wystarczy, że istnieje...
Bardzo dobry wiersz!
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

2026-01-28

Dzięki! Chmura robi swoje: jest - płynie - i już człowiek ma o czym myśleć.
Pozdrawiam.

NO1R^(*)

2026-01-28

"Nie wszystko musi mieć formę, żeby było prawdziwe" - zupełnie jak myśli.
"Z głową w chmurach" też nabiera nowego znaczenia.
Czystość przekazu snuje się po niebie a ludzie patrzą w ziemię.

sturecki

2026-01-28

Dzięki - ładnie to ujęte. A ludzie w ziemię patrzą, bo tam łatwiej nie zobaczyć własnych myśli.
Pozdrawiam.

Waldi1

2026-01-28

i dobrze ... że chmury biorą wolne ... im urlop też się należy ...gdy one odpoczywają ..to Walduś na patelni słoneczniej Italii leży ...a było 55 stopni ... morze ciepłe jak zupa ...żyć nie umierać ... w dzień wyjazdu chmury sobie przypomniały że pracować muszą i pożegnaliśmy Włochy deszczem który za nami płakał aż do Bratysławy ...dobranoc ...

sturecki

2026-01-28

Jak widać, chmury też mają grafik - jak Walduś się smaży, to one biorą wolne - a jak już wraca, to lecą za nim i robią scenę aż do Bratysławy - normalnie i pogodnie wołają z opadem łez „nie odchodź”!