Twoje Wiersze - nieba blada pozłota

nieba blada pozłota

wolny

2026-06-04 18:36

nieba blada pozłota
na spienionym tle fali
płomyk kręcił wężykiem
po czym ginął w otchłani

między piekłem a rajem
w złudzeń czystej krainie
błądził cieniem nadziei
gasnął zanim przeminie

postać, duchem przenikła
nieskalane to dzieło
miłość w ryzy ujęte
własne dziecko poczęło

cichym szeptem istnienia
dźwigał ciężar na czasie
tam, gdzie wiara uśpiona
głosił słowo , że da się…

a gdy świt go odnalazł
w popiół opadły skrzydła
zanim światła pogasły
pozakładał prawidła

autor

samisen

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

godzinę temu

przed chwilą pisałem pod swoim:
,,To Prawda Mgiełko Rozmarzona:))
Miłego wieczoru,
Niech myśl Pięknem poczęta,
nim dzieło wykona- nigdy nie skona:)"
- tak w tym samym Duchu pasuje,
bo styl podobny i Pięknem pracuje:))
Zatem Uznaję i Gratuluję:))
Pozdrawiam Sami:))

Waldi1

godzinę temu

miłość w ryzy ujęta ..nigdy nie będzie miłością... miłość jest wtedy piękna gdy czuje smak wolności ... a każdy świat dal miłości jest nadzieją ... że będzie ona wzajemna .... pozdrawiam serdecznie ...

Pokaż mniej

Logowanie

nieba blada pozłota

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji