Twoje Wiersze - CIĘŻAR WSPOMNIENIA - sturecki

X

Logowanie

CIĘŻAR WSPOMNIENIA

wolny

2025-11-25 00:54

z cyklu: U WAGI NIEDOSTRZEGANYCH RZECZY

wspomnienie nie wraca
ono zostaje
tylko czeka, aż się odwrócisz
na tyle długo
by mogło wejść w kąty pamięci

czasem wydaje się lekkie
jak kartka, która spadła z biurka
niekiedy cięższe – jak ołów winy
ale, kiedy je uniesiesz
porusza pierwsze drgnienie serca

najgorsze są te chwile
kiedy pamiętanie milczy
a ty i tak czujesz jego obecność –
jakby stało za plecami
i mierzyło cię od nowa

bo ciężar wspomnienia
nie zależy od tego, ile trwało –
tylko ile z ciebie zabrało
zanim odeszło w przestrzenie
z których nic nie wraca

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

16 razy

Treść

6

11

5

5

4

0

3

0

2

0

1

0

0

0

Warsztat

6

1

5

15

4

0

3

0

2

0

1

0

0

0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nicotykanie<sup>(*)</sup>

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

Lubię, jak pokazujesz wspomnienie nie jako coś, co wraca, ale jako obecność, która nigdy nie odeszła. Ten obraz pamięci stojącej za plecami jest niezwykle trafny – cichy, a jednak dominujący. I porusza ostatnia myśl: że ciężar wspomnienia mierzy się nie czasem, lecz tym, ile potrafi z nas zabrać. Subtelne, a zarazem mocne.

sturecki

2025-11-26

Piszę tak, jak to czuję: niektóre wspomnienia siedzą za plecami jak cień, nawet jak udajemy, że ich nie ma.
A ciężar? No właśnie, liczy się to, co z człowieka wyrwały, nie ile trwały.
Dziękuję.

Izka1<sup>(*)</sup>

2025-11-26

Podoba mi się puenta, że ciężar wspomnienia zależy nie od czasu trwania, lecz od tego, ile z człowieka zabrało. Warto jedynie zaznaczyć, że ostatnie wersy wyrażają perspektywę podmiotu — w rzeczywistości nie każde wspomnienie odchodzi bezpowrotnie. Pozdrawiam serdecznie 🍂

sturecki

2025-11-26

Jasne jak przysłowiowe słońce ... jedne wspomnienia wracają jak bumerang, inne uciekają jak złodziej w nocy. A puenta to tylko moje spojrzenie, nie wyrok.
Pozdrawiam.

Jastrz

2025-11-25

Wspomnienie nie wraca - ono jest w nas i czeka na okazję. Jednak nasza pamięć przerabiając fakty na wspomnienia nieraz coś pokręci. Najlepiej to widać, kiedy się snuje wspomnienia w towarzystwie drugiej osoby, która to samo zapamiętała zupełnie inaczej...

sturecki

2025-11-26

Tak bywa, jedno wydarzenie, a dwie pamięci robią z niego dwa różne filmy. I każda upiera się, że to ona ma wersję reżyserską.
Pozdrawiam.

Maja- Marc

2025-11-25

Pozwól, że na twoje dywagacje odpowiem wierszem -

Nocą, kiedy najbardziej pragniesz uciec
w krainę spokoju i odpoczynku,
nachodzą cię takie myśli wtórne
poszarpane, nie twoje, nieme w krzyku.

Wciskasz w poduszkę ten mętlik,
lecz uparcie podfruwa jak piórko.
A w głowie nadal jazgot się pętli
a w głowie pobrzmiewa „nokturno”.

Wstajesz po szklankę mleka
z nadzieją na ciepłe wspomnienie,
lecz ono z parą tak szybko ucieka.
Pamięć, powiedz – miłość to, czy utrapienie?

sturecki

2025-11-25

Ładnie to ujęłaś ... noc potrafi człowieka rozebrać z myśli do samej kości. A pamięć? Bywa kołdrą, bywa ciężarem. Zależy, co akurat postanowi nam podrzucić.
Dziękuję. Pozdrawiam.

legenda

2025-11-25

byli odeszli została cisza :)pozdrawiam 5/6

sturecki

2025-11-25

Cisza zostaje zawsze najdłużej, widać ma w tym własny gust, a po części jest z konieczności.
Pozdrawiam.

Waldi1

2025-11-25

wspomnienie które po latach wraca ...zawsze czegoś uczy … one są delikatne i czułe wypełnione miłością i są też takie ciężkie jak kamień ...które są przestrogą … można je przekazywać innym ... by nie powielali takich błędów ...bo się sparzą ...a po co mają cierpieć ...z powodu głupiego drobiazgu … to poruszy serca a ona się przytulą ...czasem dobrze to pamiętanie z siebie wyrzucić ...to przynosi ulgę … chociaż ciężar już nie wraca .. ale on jest jak rysa na szkle którą wygładzisz ..a jednak już niewidoczna istnieje … pod spodem ... pozdrawiam serdecznie ..

sturecki

2025-11-25

Masz rację ... wspomnienia potrafią być jak szkło: raz gładkie, raz z rysą, której niby nie widać, a jednak palcem wyczujesz. Ważne, żeby się na nich nie ciąć drugi raz.
Pozdrawiam.

klaks

2025-11-25

Tka prawda, jacięższe są wspomnienia które coś nam zabrały. Czasami warto je przywółać tylko po to, aby były lekcją.
Pozdrawiam serdecznie 6/5 :)

sturecki

2025-11-25

Dokładnie ... te wspomnienia, które coś zabrały, ważą najmocniej, ale czasem trzeba je odkurzyć, żeby chociaż nauczyły, gdzie już nie wchodzić.
Pozdrawiam.

Sylwia U.<sup>(*)</sup>

2025-11-25

Podziwiam 🤗

sturecki

2025-11-25

Dzięki ... ale bez przesady z podziwem, ja tu tylko piszę, jak mi się samo pod palce pcha.

Marek Żak

2025-11-25

Zgadzam się z poprzedniczką, że pamięć jest selektywna i może dla naszej higieny bardziej i szybciej usuwa te złe wspomnienia, żeby dobre miały więcej miejsca w mózgu i wracając, dawały nam radość. Pozdrawiam a wiersz i tematyka jak najbardziej.

sturecki

2025-11-25

Masz rację, pamięć naprawdę działa jak doświadczona gospodyni: wyrzuci to, co śmierdzi, a zostawi to, co jeszcze może nakarmić dzień.
I czasem właśnie dzięki temu łatwiej nam iść dalej, bo dobre wspomnienia potrafią podtrzymać, gdy bieżący świat się sypie.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2025-11-25

Z biegiem czasu 'wygładzamy' nasze wspomnienia, a te niezbyt przyjemne wymiatamy do ciemnego kąta wracamy do nich coraz rzadziej. Zastanawiający tekst. 6/5 Serdeczności

sturecki

2025-11-25

Człowiek sam sobie poleruje pamięć, a brzydsze kąty zamiata pod dywan. Tyle że one i tak czasem wychylą głowę.
Pozdrawiam zimowo, ale ciepło.

DominikR

2025-11-25

Wspomnienia to punkty na naszej drodze czasami dobre czasami złe.... Bardzo ciekawy tekst.
Pozdrawiam serdecznie

sturecki

2025-11-25

Punkty jak punkty, byle z nich ścieżka wychodziła prosto, a nie w krzaki.
Pozdrawiam.

Krystek

2025-11-25

Żyjmy tak, by mieć dobre wspomnienia.
Życzę dnia miłego i udanego, pozdrawiam
cieplutko:)

sturecki

2025-11-25

Dzięki. Staram się żyć tak, żeby było co miło wspominać, a nie czego żałować.
Pozdrawiam ciepło!

andrew

2025-11-25

Wspomnienia
Dobre i złe uczą jak iść dalej.
Nie zawsze ich słuchamy.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2025-11-25

No tak, wspomnienia gadają jak chcą, ale człowiek i tak robi po swojemu. Czasem mądrze, czasem pod górkę.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2025-11-25

Wspominamy, to co miało znaczenie, "dotknęło nas", reszta gdzieś sobie w mózgu siedzi, czasem odwiedzi sen, tylko wspomnienie nie dają zasnąć a serce bije szybciej!
Pozdrawiam, Staszku, dobrego dnia:)⭐

sturecki

2025-11-25

No właśnie, te najważniejsze wspomnienia same wracają po nocy i potrafią przyspieszyć rytm serducha. Reszta siedzi cicho w kącie i nawet nie piszczy.
Udanego dnia.

Rosa

2025-11-25

Ciekawie, z refleksją napisane. Uważam, że wspomnienia to m.in. uczucia i myśli, które nie mają granic, nawet gdy na chwilę cichną.
Pozdrawiam z podobaniem.:)

sturecki

2025-11-25

Tak, wspomnienia mają własny rozkład jazdy, raz milczą, raz wracają jak pociąg bez hamulców. Granic to one nie znają wcale.
Pozdrawiam.

Rosa

2025-11-25

które = a te

jolka

2025-11-25

Są jak plakaty na ścianie ,wystarczy się odwrócić albo jak książki na półce:często lub rzadko czytane...Czy ciężar ? raczej część naszego dobytku,który tylko litościwa demencja może zabrać.Groschek należy do malkontentów..A mnie się wiersz podoba !

sturecki

2025-11-25

Wspomnienia to taki nasz domowy „magazyn”, jedne leżą w ramkach, inne w kurzu. A ciężar? To tylko bagaż, którego nikt za nas nie poniesie.
A malkontentów zostawiam w spokoju, oni i tak zawsze coś znajdą.
Miłego dnia.

Odyseusz62

2025-11-25

Coraz ciężej się to czyta
A waga kurzem pokryta
Czekam na coś lżejszego
Pozdrawiam kolego.

Odyseusz62

2025-11-25

Penie coś pokręcę po swojemu czyli z humorem.

sturecki

2025-11-25

Hi, hi ... Równowagi i tak nikt nie widział – wszyscy tylko o niej gadają.
Piszesz ciężej? To dobrze – czasem trzeba dołożyć trochę „tonu”. Jestem ciekawy Twojego tekstu – przywalisz nim prosto w serce, czy raczej pozwolisz by osiadł w głowie?

Odyseusz62

2025-11-25

Czyli równowagi nie będzie
To może ja napiszę coś ciężej.

sturecki

2025-11-25

Rozumiem ... czasem człowiek też by wolał piórko zamiast kowadła. Niech będzie, że pisuję w wadze ciężkiej, a papierową zostawiam innym.
Dzięki i pozdrawiam, kolego.

Groschek<sup>(*)</sup>

2025-11-25

wiesz Stasiu ile ja ostatnio przeczytałem tutaj takich tekstów? ustaliłem sobie, że już nie będę oceniał czegokolwiek, co nie spełnia wymogów wiersza - głową mnie od tego często zaczyna boleć - ostatnio tu wiele osób tańczy na krawężnikach - sorka

sturecki

2025-11-25

Tu dochodzimy do definicji wiersza. Temat szeroki. Jedni uważają, że to nadmiar słów, gdy emocje nie mieszczą się w środku autorskiego wnętrza. Drudzy uważają, że to niewidoczna kurtyna między słowami, która odsłania sens. I pewnie jest jeszcze wiele wersji pomiędzy wymienionymi.
Ja uważam swoje teksty za wiersze. A Ty swoje?

Groschek<sup>(*)</sup>

2025-11-25

nie chodzi mi o treść; większość tego, co czytam jest potrzebne i mądre, jedynie ale czym nie jest to wierszem - a jest to poetycki portal społecznościowy - czyli z samej nazwy wynika, że należy publikować wiersze.. tylko tyle (i uwierz mi, że jesteś jednym z niewielu, któremu o tym piszę.. większości tutaj zupełnie nie znam i reakcje mogą być różne; tu zawsze było kilka utworów z innej planety, a teraz jest jakby na odwrót: ewenementem stał się klasycznie zbudowany tekst typowej poezji).. męczy mnie to

sturecki

2025-11-25

Rozumiem i żadnej tragedii taką recenzją we mnie nie czynisz.
Jak ktoś tańczy na krawężniku, to nie dziwne, że głowa boli od patrzenia. Ja po prostu czytam, co jest, i nie robię sobie kategorii wagowych. Także piszę o tym, co chcę i mam świadomość, że nie wszystkim to odpowiada.
Pozdrawiam.

Autor poleca

Autor na ten moment nie promuje wierszy

Inne wiersze z tej samej kategorii

Pierwszy śnieg

- Liliana Bovemsol ^(*)

Vincent van Gogh „Łan pszenicy z cyprysami” *

- Kornel Passer

Będzie dobrze kochany

- Sylwia U.^(*)

Być leśną mgłą

- Phil Insomnia

Arsenał wspomnień

Kiedy noc nastaje

- Dolce speranza

spławieni na amen

Szubienica kokardkowa

Inne wiersze tego autora

CIĘŻAR ŚWIATŁA

PRZEZ JEDNĄ LITERĘ

DROGA W JEDNĄ STRONĘ

REALNOŚĆ KŁAMSTWA

TĘSKNOTA NA BRZEGU ŁĄCZY

część VIII – ALFABET LUDZKICH UŁOMNOŚCI

CZŁOWIEK WSTRĘTU MA DOŚĆ

Pokaż mniej

x

Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności