Wiersz "śmieć we dwoje" (celowo zapisaną małą literą, co sugeruje trywialność lub zdrobnienie pojęcia śmierci) autorstwa, którego nazwisko nie zostało podane, jest utworem o charakterze onirycznym, absurdalnym i groteskowym. Łączy motywy ludowe (śmierć z kosą, mamuśki), religijne (Jezus, Tatuś/Bóg Ojciec) z obrazami nizin społecznych (pijacy, kłótnie)
Utwór posługuje się licznymi neologizmami, zniekształceniami językowymi ("bez-miar", "prze'szli", "znowuż") oraz potocznym i wulgarnym słownictwem ("chłop", "ryj", "Jezu weź mnie wraz precz"), co nadaje mu prowokacyjny i buntowniczy ton.
Wiersz jest nihilistyczną i ironiczną refleksją nad sensem życia i śmierci. Poprzez groteskowe obrazy i potoczny język, autor kwestionuje tradycyjne wyobrażenia o tych pojęciach. Śmierć jest tu bezsilna i trywialna, a ludzka egzystencja pełna absurdalnych sporów i nałogów. Ostateczne zbawienie (śmierć śmierci i Jezusa) okazuje się jedynie kolejnym żartem nadrzędnej, boskiej siły. Utwór ukazuje beznadziejność ludzkiego losu w świecie, w którym nawet kres jest jedynie kolejnym etapem niekończącego się absurdu...

w wierszu widzę personifikowaną śmierć
która wędruje przez świat i obserwuje ludzkie zachowania
śmierć traci sens
życie, głupota i boska ironia zwyciężają
w końcu śmierć przestaje być końcem
a staje się tylko kolejnym etapem
w nieskończonym cyklu bytu
gdzieś już o tym słyszałam
bardzo ciekawy wiersz
potoczny język powinien
spowodować uproszenie wiersza
Pozdrawiam serdecznie 🐢

Śmierć i Jezus w wieczna tajemnica
I twój wiersz też jej nie rozwikła
A twój styl temu nie pomoże
Gdy dotrzemy do wiersza końca
Jest tylko jeszcze gorzej.
Wybacz stary
ale twej poezji
Nigdy nie dam wiary.

Podoba mi się groteska i "sens pada trupem i wstaje śmiechem" w komentarzu stureckiego ;)
Jeśli chodzi o decyzję bycia ze sobą razem podjętą przez dwojga ludzi to skwituję krótko, mówiac kolokwialnie "widziały gały co brały".
Temat rzeka!
5/6 z plusem
Pozdrawiam :)

Groteska totalna ... jakby Szczebrzeszyn spotkał Śmierć i poprosił ją o autograf na żurku.
W Twoim tekście nikt nie umiera poważnie, tylko sens pada trupem i wstaje śmiechem.
5/6