Orlęta Lwowa w murach dzielnie stały,
Podczas gdy wróg przejąć miasto chciał.
Serca, odwagi, krwi – nie żałowały,
Pan Bóg Polakom zaś zwycięstwo dał.

Stanęły zwycięstwa nad Lwowem pomni,
Lwy Polskie z tarczami – tak jak Polskie Wojsko.
Na pierwszej wyryte: Na zawsze wierni,
Na drugiej zaś dumnie: Tobie, Polsko.

Nie da się zbrodni zakopać w ziemi,
Nie da się prawdy zagłuszyć milczeniem.
Polacy zza Buga, choć już dawno niemi,
To krzyczą głośniej niż ludzkie sumienie.

Polskie lwy dzielnie, pomimo cierni,
Na straży poległych – jak wierne wojsko.
Było na tarczy: Na zawsze wierni,
Na drugiej zaś było: Tobie, Polsko.

Wcześniej Lwów, Wołyń, a teraz Przemyśl?
Tarcz Lwów rozkazy przepełnione troską.
Pierwszy z rozkazów: Na zawsze wierni,
Drugi zaś mówi: Tobie, Polsko.

Zamiast pretensji, dąsów, wybryków,
Roszczenia postaw wciąż pielęgnować,
Godzi się spraw ekshumacji Polaków
oraz obietnic wcześniejszych dochować.

Polskie lwy dzielnie pomimo cierni
Na straży poległych – jak wierne wojsko.
I niezależnie jak było – tak będzie:
Na zawsze wierni – Tobie, Polsko!