Z uwagi na empatię mam mieszane uczucia co do Twojego wiersza. Czy to aby na pewno tylko wiersz na losowo wybrany temat, czy jednak kryje się pod nim wołanie o pomoc? Daj proszę znać.
Co do treści wiersza - to smutny, przepełniony zrezygnowaniem wiersz o straconych nadziejach i szansie na spokojne, zdrowe i radosne życie. Ileż takich myśli wkrada się na co dzień i zalewa wiarę we wszystko, co dobre w człowieku. Mamy wątek z oczekiwaniami (zdaje się również niespełnionymi) matki względem córki, wątek zagubienia na drodze, która to jest najważniejsza - wiele tutaj smutku i żalu, może nawet niesprawiedliwości wobec tego, że świat tak wygląda, że wcale nie jest tu tak wspaniale jak można nie raz usłyszeć. Mam nadzieję, że uda się mimo wszystko dostrzec w tym wszystkim światełko, które wskaże choćby kawałek ścieżki, którą można - dla samego zaryzykowania, ciekawości - pójść i zobaczyć, co się dalej stanie. Trzymaj się ciepło!