Wysłuchajcie, kochani, me krótkie orędzie,
Niechaj każdy z was na fotelu wygodnie usiędzie.

A właściwie nie orędzie, a krótką historię
W słowach moich czuć bowiem czasem alegorię.

Do debaty prezydenckiej mi startować przyszło,
Kandydantów niczym małe prezydenckie mrowisko.

Hasło ułożyli mi, kochani Rodacy:
"Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!"

W końcu przyszła debata... O Matko Jedyna!
I lewackich massmediów fałszywa machina...

Kamery w studiu niby nie działały,
A mnie mimo to jakoś tam nagrały.

Spójrzcie, jaka obłuda w naszej polityce...
Jakie chamstwo i marność - co cechuje lewicę.

U nich wiecznie jakieś przekręty pod stołem,
A mnie się czepiają, że "snusa wciągnąłem".

Znowu jakiś grubas mnie na sparing woła...
Kogo chce ośmieszyć, czy też sprowokować?

"W rękach mych złożone losy mej Ojczyzny!"
Tłumaczę lewakowi, by wyleczyć z wścieklizny.

Ale jak się uprze - to wywalę z basi!
Aby raz a dobrze go do snu ugasić.

Chcąc dobre z opozycją nawiązać relacje,
O pokojową się zawsze ja staram narrację.

Głową państwa być i wszystkim dogodzić,
Gdy z każdej strony chętni chcą ugodzić.

Polskę w świecie staram się godnie ukazywać,
A lewactwo mnie stale w internecie wyzywa.

A gdy Polskę z honorami godnie prezentuję,
Lewactwo mnie za to w internecie piętnuje.

Co za premier wstrętny! Mam ci ja udrękę...
Projekty przedstawiam, wciąż wyciągam rękę.

Nieudolnych rządów gospodarcze przestoje,
Lecz ja się nie poddam, będę robił swoje.

Zawsze wierny w to, w co wierzą Rodacy:
"Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!"

Powiadam wam zaprawdę, Rodacy kochani:
Kochajcie naszą Polskę! Bądźcie Polakami!