.




Koniec złudzeń


nie
to nie zdrada
tej miłości nigdy nie było
było tylko pragnienie
i nieuzasadniona wiara

dzieli nas martwa szyba
przez którą jednak przenika chłód

wygasłe serce wciąż jeszcze bije
ale jego ciosy wymierzone są w próżnię

demony się kłębią wokoło
mimo to otacza mnie pustka
czas i przestrzeń niby zewnętrzne
a jednak bolą

wszystko obraca się w popiół
chociaż już dawno nie płonę

światło razi w oczy ale nie grzeje
wpada w nas jak w czarną dziurę
i zamiera

rzeczywistość rozsypuje się
jak zamek z piasku po uderzeniu fali

pytania na które nie odpowiedziałaś
zadaje mi teraz Bóg ze złośliwym chichotem

jestem
wciąż
po co
nie wiem
może z przyzwyczajenia

czekam na noc
ale się jej boję
jaka będzie ta zimna ciemność
pod bezlitosnym okiem gwiazd
bez bliskości
bez snów
bez sensu

czas krwawi
a zegar tyka złośliwie
pę-kasz
pę-kasz
pę-kasz
rzeczywiście szczelina we mnie
ta przez którą uciekła dusza
wciąż się poszerza
ale nie pękam
wyraźnie czuję
że ktoś chce mnie wywrócić na lewą stronę
kto
nie ma nikogo w pobliżu
kogo mógłbym spytać
jest tylko kot na płocie
i mruga na mnie
daje mi jakieś znaki
których nie rozumiem








.