X
Eros
wolny
2026-02-27 14:20
Migu, za wiosnę.
Pomiędzy „nie ma cię” a „będziesz”
unoszę się milimetr nad wersem.
W chwili między nic a wszystko
coś jeszcze czeka.
Serce tupie.
Już.
Wkrótce.
Przesuwam dłoń po cieniach —
nie ma cię
i prawie jesteś.
Skóra ustawia się ku korytarzowi,
otwiera pory
jak oczy.
Ćma, która zobaczyła światło
i jeszcze nie wie,
czy istnieje poza nim.
Powietrze gęstnieje przy drzwiach.
Palce szukają przestrzeni.
Łzy stoją pod powieką.
I wszystko we mnie
zsunie się,
nie utrzyma formy.
Ale jeszcze
nie.
unoszę się milimetr nad wersem.
W chwili między nic a wszystko
coś jeszcze czeka.
Serce tupie.
Już.
Wkrótce.
Przesuwam dłoń po cieniach —
nie ma cię
i prawie jesteś.
Skóra ustawia się ku korytarzowi,
otwiera pory
jak oczy.
Ćma, która zobaczyła światło
i jeszcze nie wie,
czy istnieje poza nim.
Powietrze gęstnieje przy drzwiach.
Palce szukają przestrzeni.
Łzy stoją pod powieką.
I wszystko we mnie
zsunie się,
nie utrzyma formy.
Ale jeszcze
nie.
