X
Róża
wolny
2026-05-06 06:24
Róża.
W szatni zapach mokrej wełny i kapci.
Wydaje dzieciom leżaki,
sprawdza, czy poobiednia zupa była dość ciepła.
Kiedy patrzy matkom w oczy,
nie szuka w nich wdzięczności.
Szuka tam własnej winy,
którą nocą zostawiła na dłoniach ich mężów.
Nazywają ją panią.
Zmieniając pieluchy,
ścierając z twarzy resztki brokatu,
pamięta tylko, jak kazali jej milczeć.
Róża.
Zanim zgaśnie światło,
jest już tylko zmęczeniem.
W szatni zapach mokrej wełny i kapci.
Wydaje dzieciom leżaki,
sprawdza, czy poobiednia zupa była dość ciepła.
Kiedy patrzy matkom w oczy,
nie szuka w nich wdzięczności.
Szuka tam własnej winy,
którą nocą zostawiła na dłoniach ich mężów.
Nazywają ją panią.
Zmieniając pieluchy,
ścierając z twarzy resztki brokatu,
pamięta tylko, jak kazali jej milczeć.
Róża.
Zanim zgaśnie światło,
jest już tylko zmęczeniem.
