X
Szola
wolny
2026-04-19 15:04
Błoto przylega do skóry jak śluz.
Zimne, ciężkie.
Szola bierze ciało z dna szybu.
Nie odrywa go jeszcze od ziemi —
Z ludzkiego ciała
czerwie wyjadają czarne słońce.
Chcę spłonąć w gorącym złożu,
cały.
Krew czernieje powoli —
jakby uczyła się nocy.
Śmierdzi kostnicą szybów,
wilgotną, głęboką, bez dna.
Szola unosi ciało nad ciemność
i wypuszcza je
jak obce echo materii.
Zimne, ciężkie.
Szola bierze ciało z dna szybu.
Nie odrywa go jeszcze od ziemi —
Z ludzkiego ciała
czerwie wyjadają czarne słońce.
Chcę spłonąć w gorącym złożu,
cały.
Krew czernieje powoli —
jakby uczyła się nocy.
Śmierdzi kostnicą szybów,
wilgotną, głęboką, bez dna.
Szola unosi ciało nad ciemność
i wypuszcza je
jak obce echo materii.
