strumień — wąż wewnętrzny
grzechotnik już tu jest,
syczy pod skórą.
życie pokona cię
życie pokona cię
cały mój świat
przepycha się przez żyły
sss…
wewnątrz ten sam ogień
co przed chwilą istnienia
wnętrze płonie
wnętrze wije się
wnętrze jest wężem
pękam
skóra pęka
cały pękam
w pierwotne mięso
przed chwilą istnienia
wewnątrz czaszki
on tam jest,
nadał smak krwi z dzieciństwa —
w ułamkach.
wije się powoli
w cieniu łzy
sss…
Jestem wężem.
Zawsze nim byłem.
