Twoje Wiersze - kronika rozstroju cz. VII

kronika rozstroju cz. VII

rymowany

2026-01-27 00:41

kiedy wieje, brak szalika
kiedy słońce, okularów
kiedy pada, parasola
czego dziś? - Ty się zastanów

brak trafnego komentarza
brak spojrzenia złośliwego
myśleć o tym mnie się zdarza
Ty odpowiedz mi dlaczego

symbolicznej adnotacji
skrytej skrzętnie w dobrej radzie
lekcji ogłady i klasy
udzielonej na przykładzie

stolik dla jednej osoby
proszę tylko czarnej kawy
nie chcę myśleć, chcę mieć z głowy
zresztą, nie ma kto doradzić

autor

dida...^(*)

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

dwie godziny temu

Wiersz fajnie gra jak „lista braków po Tobie” - niby szalik, okulary i parasol, a naprawdę brakuje tej złośliwej riposty i mądrej adnotacji, więc puenta zostaje prosta: stolik dla jednej osoby i czarna kawa, bo jak nie ma kto doradzić, to człowiek chce chociaż mieć z głowy.
6/5

dida...^(*)

dwie godziny temu

ślady, które pozostawiają po sobie ludzie w naszej codzienności z reguły udaje nam się zauważyć dopiero, gdy ich zabraknie. niewątpliwie to trudne, pozostaje czarna kawa. choć ostatnio rzadko ją piję.

Pokaż mniej

Logowanie

kronika rozstroju cz. VII

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji