Twoje Wiersze - milczenie zapala krzyk...

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

11 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Annna2

dwie godziny temu

przeszłość pozbawia złudzeń,
bywają drzwi nadal otwarte- do których już nigdy nie można wejść,
są rany choć zasklepione- bolą,
wybaczenie nie oznacza zapomnienia,
i człowiek twardnieje
i Tuwim po raz jeszcze kolejny,
jestem pod wrażeniem
6/5

Przeboski Mandaryn

dziesięc godzin temu

Bardzo ciekawy wiersz

Richard Austin

dwanaście godzin temu

Człowiek potrafi być posągiem, obserwatorem przyrody i doświadczeń chłonącym jej wrażeń progiem. Pozdrawiam

samisen

ponad dwanaście godzin temu

Wiersz, który przedstawiłaś, opowiada o wewnętrznej podróży, o poszukiwaniach sensu i równowagi w świecie pełnym wątpliwości, samotności i straty. Zawiera głęboki ton refleksji nad przemijaniem, zmysłami, naturą i duchowością.

Pozdrawiam serdecznie.

Elżbieta

ponad dwanaście godzin temu

Sami siebie potrafimy unieszczęśliwić, stwarzając obraz, jacy jesteśmy niedoskonali, wyolbrzymiając swoje wady i nidoskonałości, odkrycie, że ani nie jesteśmy beznadziejni, ani świat taki zły, jest jak wywolenia i odzyskania siebie!
Pozdrawiam serdecznie, Ulu:)⭐️

Motylek78

ponad dwanaście godzin temu

jak by cisza była kamieniem
a jednak coś zdołało go skruszyć
Pozdrawiam serdecznie

Kazimierz Surzyn

ponad dwanaście godzin temu

Trudy, kłopoty życiowe często doprowadzają człowieka do takiego stanu, ale nie dajmy się i wychodźmy na prostą i radość z życia, pozdrawiam ciepło.
6/5

andrew

ponad dwanaście godzin temu

Drogi nie zawsze
chlebem pachnące ,
ważne by się spotkały ,
na kwitnącej łące .

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Waldi1

ponad dwanaście godzin temu

wiersz jest bardzo piękny i Stanisław wyciąga z niego piękno Duszy ... piosenka też mi bardzo odpowiada ... i dociera ze spokojem do mojej duszy ...pozdrawiam serdecznie ...

Krystek

ponad dwanaście godzin temu

Po trudach i kłopotach życiowych
ciężko wyjść na drogę radosną,
wypełnioną uśmiechem i pogodą
ducha. Jednak nigdy nie traćmy
nadziei bo stracimy sens życia.
Serdecznie pozdrawiam, uśmiech
radosny zostawiam:)

sturecki

dzień temu

Myślę, że to wiersz o człowieku, który tak długo twardniał od strat i win, aż sam sobie zrobił z ciszy kamienny pancerz. A jednak na końcu coś puszcza – nie z hukiem, tylko jak korzeń po deszczu, i nagle z tego milczenia zaczyna rosnąć oddech.
6/5