Twoje Wiersze - Przedświt

Przedświt

sonet

2026-01-20 09:46

Nocą, gdy ciemność bliskością oddycha,
wśród zjaw i duchów, targane lękami
zranione serce w ciszy mrocznej wzdycha,
szukając światła pomiędzy cieniami.

We mgle przeszłości szeptem cień przemyka,
płyną wspomnienia, niosąc pocieszenie.
Ta cisza tuli jak słodka muzyka;
w sercu kiełkuje nadziei złudzenie.

Nad drżącą duszą przedświt się pochylił,
subtelnym tchnieniem niosąc ukojenie,
mocą natury ciemność w światło zmienił,
w jutrzenki blasku nadeszło spełnienie.

Płonie nadzieja jasnością spowita,
gdy w rannej zorzy nowy dzień rozkwita.

autor

LydiaDel

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

dwie minuty temu

Z nocnego lęku robisz cichą walkę serca – między duchami, wspomnieniami i cieniem, co przemyka jak szept, a człowiek szuka choć jednej szczeliny na światło. I właśnie przedświt jest tu jak ręka na czole – nie krzyczy, nie obiecuje cudów, tylko tchnieniem zmienia ciemność w jutrzenkę i pozwala uwierzyć, że da się wstać.
Pytasz „czy to tylko złudzenie”? Nawet jeśli trochę złudzenie, to lepsze ono niż czarna dziura, bo nadzieja potrafi człowieka donieść do rana.
6/5

Krystek

godzinę temu

Przedświt niesie kojącą nadzieję
po tajemniczej nocy.
Śle moc serdeczności :)

Bezimienna^(*)

pół godziny temu

dlaczego tajemniczej nocy?

LydiaDel

pół godziny temu

Dziękuję Krysiu i serdecznie pozdrawiam.

Bezimienna^(*)

godzinę temu

Nie bez powodu Bóg mówi do człowieka 365 razy w Słowie Bożym,,Nie lękaj się"!
Tak samo Papież JPII wielokrotnie powtarzał,,Nie lękajcie się"!.

LydiaDel

pół godziny temu

Wszystko ma swój sens. Serdeczności

Pióro Amora

godzinę temu

Napisałaś niezwykle nastrojowy i dojrzały utwór. Najbardziej ujmuje mnie w nim to, jak delikatnie przeprowadzasz czytelnika przez mrok – od lęku i „zranionego serca”, aż po kojący blask poranka.
Twój sonet jest jak piękna lekcja nadziei ubrana w bardzo melodyjne słowa.
6/5
Pozdrawiam serdecznie!

LydiaDel

pół godziny temu

Twoje komentarze są niecodzienne i wnikliwe Dziękuję i pozdrawiam.