Bóg oczywiscie.

Muszę Cię uspokoić. Do mnie nie dopłaciłeś ani grosza ze swych podatków. Za mój powrót zapłaciła "Stena Line".

Nie wiem co się stało. Powtarzam wpis bo dziwnym trafem jego początek wkleił mi się w środku:
Nie tylko. Mieliśmy 3 godziny zwiedzania - ale potem to już tylko czekanie na to aż ktoś zechce nam cokolwiek powiedzieć. I kolejne wiadomości, które niemal natychmiast okazywały się nieprawdziwe. Jednak nikt ich nie prostował, ani nawet nie przepraszał... I wezwanie policji i ochrony portu do terminala, bo rzekomo znajdujący się tam ludzie zachowywali się agresywnie. ("Agresja" polegała na tym, że kiedy zapowiedziano nam komunikat na temat tego, co dalej się będzie z nami działo, to po godzinie od upływu terminu zapowiedzianego komunikatu ktoś zapukał do drzwi biura.)
Wiem, że urzędnicy Steny mieli urwanie głowy, ale mogli chociażby udawać empatię dla nas. (Nie dotyczy to załogi promu, która wzorowo pracowała i mimo, że w trzeciej dobie swojej pracy już ze zmęczenia upadali na nos, zawsze byli życzliwi i przyjaźni w stosunku do pasażerów.)
Zwiedzanie skrócone, więc wrażeń mniej, a to, co było później intensywnością przeżyć przebiło "część turystyczną" wycieczki. Nie dziw się więc, że taki wierszyk mi się napisał.

Nie tylko. Mieliśmy 3 godziny zwiedzania - ale potem to już tylko czekanie na to aż ktoś zechce nam cokolwiek powiedzieć. I kolejne wiadomości, które niemal natychmiast okazywały się nieprawdziwe. Jednak nikt ich nie prostował, ani nawet nie przepraszał... I wezwanie policji i ochrony portu do terminala, bo rzekomo znajdujący się tam ludzie zachowywali się agresywnie. ("Agresja" polegała na tym, że kiedy zapowiedziano nam komunikat na temat tego, co dalej się będzie z nami działo, to po godzinie od upływu terminu zapowiedzianego komunikatu ktoNie tylko. Mieliśmy 3 godziny zwiedzania - ale potem to już tylko czekanie na to aż ktoś zechce nam cokolwiek powiedzieć. I kolejne wiadomości, które niemal natychmiast okazywały się nieprawdziwe. Jednak nikt ich nie prostował, ani nawet nie przepraszał... I wezwanie policji do terminala, bo rzekomo zapukał do drzwi biura.)
Wiem, że urzędnicy Steny mieli urwanie głowy, ale mogli chociażby udawać empatię dla nas. (Nie dotyczy to załogi promu, która wzorowo pracowała i mimo, że w trzeciej dobie swojej pracy już ze zmęczenia upadali na nos, zawsze byli życzliwi i przyjaźni w stosunku do pasażerów.)
Zwiedzanie skrócone, więc wrażeń mniej, a to, co było później intensywnością przeżyć przebiło "część turystyczną" wycieczki. Nie dziw się więc, że taki wierszyk mi się napisał.