Bardzo mi miło, dziękuję za Twoją obecność i życzliwą opinię. Pozdrawiam serdecznie :)

Piękny komentarz i Twoje wrażenia :) Pozdrawiam serdecznie z wdzięcznością :)

Jakże miło Cię znowu widzieć! Gdzie się podziewałeś? ;) Czytałam Twoje życzenia świąteczne przekazane na blogu Joviski, zatęskniłam za Panem Bodkiem - i oto jesteś :)
Dziękuję za tak miłe słowa komentarza. Oczywiście, że możesz liczyć na moją pomoc w haiku - jednak nie zapominaj, że jesteś wspaniałym poetą i na pewno sam też dobrze to "poczujesz" :)
To nie jest forma do zmagania - tylko do kolekcjonowania zadziwień niesamowitym życiem :)
Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję bardzo za tak fajne spojrzenie :) Pozdrawiam Cię serdecznie :)

Dziękuję za bardzo miłe odwiedziny :) Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za tak miłą opinię i super skojarzenie, Jovisko :) Pozdrawiam Cię ciepło :)

Oczywiście, że na tym polu Ci nie wierzę, bo nie masz dla mnie za grosz obiektywizmu :)
Ale dodajesz mi skrzydeł - dziękuję :)

Dziękuję za tak miłe słowa :) Oceny formalne bardzo lubię, to istotna część mojej codzienności, więc w razie ochoty - zawsze zapraszam do wymiany stanowisk :) Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za piękne słowa :)

Bardzo mi miło :) Haiku dziękują, a ja serdecznie pozdrawiam :)

Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję, uściski :)

Niesamowicie to dostrzegłaś, one są właśnie z "jednego rzutu". Dziękuję za piękny komentarz i pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za piękny komentarz i ten wybór :) Pozdrawiam serdecznie :)

Tak, o to wszak chodzi.
Też uważam Twoje haiku za bardzo dobre, za jednym nawet przepadam :) Dziękuję za wpis i pozdrawiam serdecznie :)

Nie wiem, co powiedzieć... Bardzo dziękuję, że tak to widzisz, to dla mnie wyróżnienie... Cieszę się, że sprawiłam Ci przyjemność.
Lubię eksplorować haiku do granic, chociaż, jak każdy, przeszłam epizod zafiksowania na rygory. Tu powyżej jestem też w miarę grzeczna :) Kiedyś po studiowaniu mistrzów wyciągnęłam wnioski i stworzyłam własny, w miarę przystępny koncept "h i q", czyli jak je pisać, jak do niego podejść w naszej kukturze. Karolina ma zgodę na publikowanie tego wstępu do wydania (wiecznie oczekującego, jak to u mnie), i do dawnych warsztatów, który w pewnym sensie wszystko wyjaśnia.
W skrócie, dla mnie haiku to jeden z najpiękniejszych niedoskonałych dowodów na istnienie w wiekuistym teraz :)) Bo tylko tak istniejemy, chociaż żyjemy w złudzeniu, że inaczej. Wydaje mi się, że o to chodziło mistrzom gatunku. Przeczytaj, proszę, mail :) Pozdrawiam Cię najserdeczniej :)

Bardzo dziękuję za miłe słowa i Twoją obecność. Znajdę je :) Pozdrawiam Cię serdecznie :)

Dawna wersja brzmiała "słońce na linii oczu", ale była zbyt... mało żywa. Słońce nam zimą dosłownie zagląda w oczy, bo jest nisko albo odbija się od śniegu. Dla mnie to nie metafora, tylko oczywisty obraz wykorzystujący powszechnie konotowane uosobienie :) Ale Twoje stanowisko też znajduje argumenty - zależy jaką definicją metafory się posłużymy. Dziękuję za uważność i pozdrawiam serdecznie :)

Bardzo Ci dziękuję za obszerne wyjaśnienia i przykłady. "Słońce zagląda w oczy" jest małą metaforą słonecznego światła. Mam przy sobie mały zbiór haiku w języku francuskim. W tych haiku również są czasowniki i lekkie metafory: "à l'hiver de la vie" " zima życia" na przykład ;).
Pozdrawiam serdecznie :)

Poczytaj mistrzów :) Różne tłumaczenia haiku wielkich: Pound (na angielski), a u nas Miłosz, Żuławska-Umeda, Kotański i inni. Poczytaj oryginalne haiku polskie, np. Grochowiaka, Engelkinga, Pasierba. Ja uwielbiam "Pestki deszczu" Kozioł, a "Pestki deszczu VI" zawierają, wg mnie, jedne z najpiękniejszych polskich haiku, chociaż to formalnie nie haiku.
Wtedy oswoisz takie rygory jak: 5/7/5, bezosobowości, bezczasownikowości. Nie tyle przestaną być istotne, ile zobaczysz, że haiku nie na tym polega, a na pewno nie w pierwszej kolejności.

Oczywiście ładnie brzmi w klasycznyn układzie sylab, ale on nie może determinować naturalności myśli wyrażonej naturalnym językiem (co na szczęście czuł Miłosz, jako tłumacz Basho i Onitsury z angielskiego; dziś jego tłumaczenia są bardzo krytykowane, ale to nie zmienia sprawy).
Oczywiście, że superpozycja obrazów jest ważna i tworzenie z niej wizji przy użyciu rzeczowników czy równoważników zdań jest ok - ale po co abstrahować od dynamiki przyrody czy zmysłów, którą wyrażają właśnie czasowniki? Są często immanentne dla obrazowania!
Oczywiście, że wycofanie się podmiotu lirycznego jest ważne - ale czy to nie największy mistrz haiku Matsuo Basho łączył "ja" z rzeczywistością? Jedność podmiotu i przedmiotu spostrzeżenia jest kluczowa dla haiku i satori - i może być na różne sposoby wyrażana, także przez doświadczenie osobowe. Ponadto istotna jest sensualność haiku, która tak naprawdę jest kluczowym narzędziem implementacji japońskiego ducha do kultury zachodniej.

W moim haiku tutaj nie ma ani jednej metafory :) Jej wrażenie powstaje w głowie Czytelnika dzięki obrazowaniu, czasami (wielo)zmysłowemu, czasami emocjonalnemu, czasami konkretnemu, na zasadzie czysto kognitywnych landmarka i trajektora. Powiedziała o tym w swoim komentarzu Larisa.

Dziękuję Ci za inspirujący komentarz i Twoją obecność. Pozdrawiam serdecznie :)

Rozumiem i dziękuję, Grażynko:) Ja wciąż się uczę... tylko przytoczyłam tę opiniotwórczą, moim zdaniem wypowiedź, Wandy, która rzuca nowe światło na tworzenie haiku.

Przy okazji, w cytowanym przeze mnie fragmencie wypowiedzi Wandy, wychwyciłam moją nieścisłość; powinno być *obrazowania esencjalizowanego.

Serdeczne:)

Dziękuję Lariso. Zadaję otwarte pytania, bowiem, jak wspomniałam, dużo wcześnie pojawiała się tutaj opinia, że w prawdziwym haiku kategorycznie nie może być ani czasownika, ani metafory. O czasowniku, wczoraj wyjaśniła mi Elżbieta.:).
Serdeczności :)

Przepraszam, że wejdę w ciekawą rozmowę, pozwolę sobie zacytować słowa Wandy o haiku - images:

"Gdy trzymamy się ścieżki: jedność podmiotu i przedmiotu spostrzeżenia, satori czyli wglądu w rozumieniu subiektywizmu iluminacji i obrazowania esencjalnego do kontrastowego detalu - to haiku trafia do serca, niezależnie od sposobu realizacji wszystkich tzw. wytycznych klasycznych".

Serdecznie pozdrawiam, Ciebie Grażynko i Ciebie Moniu oraz Autorkę:)

By było idealnie, ale czasem się udaje 😉

Prawda różne są opinie też zaczęłam tworzyć takie utwory i pod swoimi publikacjami są różne opinie. Jest tak zwane polskie haiku i te japońskie z sylabami 5-7-5. W języku polskim ciężko czasem utrafić pozdrawiam 😉

Dziękuję bardzo za dobrą opinię i pozdrawiam ciepło, Kaziu :)

Bardzo dziękuję za piękne słowa :) Pozdrawiam serdecznie :)

żartowałem z tymi krokodylami, fajna rzecz, ale ja też dokarmiam, tylko, że sikorki, ale i kruki podkradają, przeganiam

Dziękuję :) Krokodyle mnie szczęśliwie w zimowym ogrodzie nie nachodzą :) Ale za to kruki i inne podobne naprawdę oswoiłam wynoszeniem jedzenia. To jest od lat magia, jak one czekają i jak na mnie reagują. Haiku dawne, i co roku się, że tak powiem, ziszcza. Pozdrawiam serdecznie :)

Tu też nie wiem, co powiedzieć... Czuję się po prostu zaszczycona docenieniem od Osoby, która specjalizuje się w temacie. A uwierz, że na przestrzeni lat sporo cięgów za swoje haiku i swoją koncepcję "h i q" zebrałam. Ale mam też poparte solidnymi argumentami przekonanie o sensowności podejścia, a Czytelnicy zazwyczaj są utysfakcjonowani :) Dziękuję za piękny komentarz, dostrzeżenie klamry i Twoją życzliwość. Pozdrawiam Cię serdecznie :)

To bardzo miłe :) Dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)

Chodzi o to, że często nie ma śladów wiewiórek i ptaków... Jest absolutnie dziewiczo. Tak bywa u mnie w ogrodzie i na drodze garażowej. Od dziecka wahałam się zrobić pierwszy krok na świeży idealny śnieg. Dziękuję za dobre słowa i pozdrawiam serdecznie :)

Z radością dziękuję i ciepło Cię pozdrawiam :)

Dowodem weny
jest ilość haiku wstawionych
bo gdy ktoś wrzuca jedno
to choćby trafił w sedno
to tylko trzy linijki
i wysiłek niewielki

Dziękuję :) Ten skrót zawiera klucz do chyba ciekawych myśli :) A wena trochę przestarzała, chociaż są tu 3 nowe. Pozdrawiam serdecznie :)

Dziękuję za super trafny komentarz i docenienie. Pozdrawiam serdecznie :)