ja nie lubię dla odmiany jedynie małż, móżdżków szympansich i kokakoli słodzonej bez cukru.. poza tymi zwyrodnialcami cele stają się widoczniej dla każdego nieosiągalne, czym budują mur - a czasem nawet la'.. pzdr.serd.

rok oko - dzięki i pzdr.

Rozbawiłeś mnie tym tytułem ale tego już nie zrozumiesz :)

ps. zmieniłem jednak tytuł; za wiele czasami od czytających oczekuję - tak będzie łatwiej

*przemyślenia

Dzięki za tak obszerny i szczery komentarz. Widzę, że niesiesz w sobie sporo emocji i przemyśleń, szanuję to, że potrafisz je tak otwarcie wyrazić. Rozumiem też Twoje podejście do oceniania i do samej obecności tutaj, każdy z nas ma inne potrzeby, inne progi wrażliwości i inne granice, a Ty właśnie o swoich mówisz jasno, i to jest w porządku. Co do prawdy, relacji i całej tej przestrzeni między ludźmi, masz rację, bywa to miejsce trudne, czasem bolesne, czasem w ogóle nieprzewidywalne, i nie zawsze da się to poukładać tak, jakby się chciało. Dziękuję za to, że jednak zostawiłeś tu swój punkt widzenia. Przyjmuję go bez polemiki. Jeśli kiedyś będziesz miał ochotę wrócić do rozmowy w lżejszym tonie, jestem pod @. Jeśli nie też rozumiem.
Trzymaj się.

albo jest bezwarunkowo, albo nie ma wcale - pomiędzy lesie mnie nie interesuje; dedykacja jest w tytule - dla niuni niani 🙄
dzięki za komentarz i lapidarny punkt widzenia; dla mojego oka tutaj wszystko jest jasne, ale to już kilka razy przerabialiśmy - ja tylko później mam problem, aby ocenić komuś na wyrównanie; u większości ostatnio nie czytam poezji lecz info. względnie tekst opowiadający i czuję się trochę jak świnia, że tego nie oceniam; jeśli zacząłbym to komentować to zostałbym tu zupełnie gdzieś na pustyni; Jezus mówił, że jest prawdą; dobrze, że nie poprosił, żebyśmy też nią byli, albowiem prawda ma często dla jednego (lub jednej) całkiem niedaleko do drapania twarzy kolorowymi paznokciami - jej pewien jednak jest człowiek tylko przez chwilę - potem wychodzi często goła odmienność narysowana także grubymi nićmi; mądry z takiego smutku jest się dopiero wtedy, kiedy przestaje boleć lub znika na zawsze - drugi człowiek jest wówczas tylko marionetką.. nic więcej tymczasem nie napiszę, bo już nic więcej nie potrzebuję - bilans emocjonalny samych tu protagonistów jest ogólnie bez szansy, wyjścia kiedykolwiek na prostą - a miała być najczystsza na świecie przyjaźń tu i tam; nie czuję zupełnie nic.. (na lata) 🤕