Twoje Wiersze - Bezpresja

Bezpresja

obrazkowy

2026-04-15 21:46

Uciekam, choć nikt nie goni
Kroki słyszę wśród ciszy
Oddech płytko się broni
I znika jak światło w kliszy

Nie ma mnie już na zdjęciu
Jak mała fatamorgana
Spóźnione przyjęcie
Zabawa przerwana

Ile siebie jeszcze mam
pod ubraniem
Zmieciona pod własną podeszwę
Jak kurz składany warstwami
Kiedyś przesypie się wreszcie

I koniec zatrzyma wskazówkę
Jak świeczka zgasnę po sto lat
I będę już tylko okruchem
Aż ktoś posprząta pod stołem

I tyle ze mnie, tyle z człowieka
Zapomniany znika jak śmieci
I błagam, nie zamykajcie wieka
Do ognia chcę, niech mną zaświeci...

autor

TheRamones

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jastrz

godzinę temu

Gdy zejdę już z tego świata
Złóżcie do ziemi mnie, proszę.
Chcę krążyć w drzewach i kwiatach,
Nie w urnie stać jako proszek.

No to się trochę różnimy... Ale i tak masz 5/5.

Krystek

dwie godziny temu

Niech nadzieja będzie iskrą do
uwierzenia w siebie i zmiany
na lepsze.
Serdecznie pozdrawiam, myśli
przyjazne zostawiam:)

PIERRE

dwie godziny temu

tak widzę szukanie czegoś w sobie,
u Ciebie, po Jacku, czasem mam w głowie
im więcej zatapiasz się w słabość bez wniosku,
tym trudność zasłania,
że dla..to jest, do przodu..

ps. to taka ,,ostatnia iskra" - pytanie czy desperacji, złości czy żalu?
według mnie- wart tyle człowiek, co zauważa i jest dla kogoś..choćby był sam..
Pozdrawiam Ramona:)